Με αιχμηρή κριτική και σαφείς αιχμές για την κυβερνητική στρατηγική, ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε από την Αλεξανδρούπολη το όραμά του για μια «νέα εθνική πυξίδα», δίνοντας έμφαση στην ανάγκη επαναπροσδιορισμού της εξωτερικής πολιτικής της χώρας.
Στην τοποθέτησή του, ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η Ελλάδα χρειάζεται μια πιο ανεξάρτητη και πολυδιάστατη στάση στη διεθνή σκηνή. Όπως ανέφερε, η στρατηγική της χώρας δεν θα πρέπει να καθορίζεται μονοδιάστατα από ισχυρά κέντρα όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες ή η Γερμανία, αλλά να βασίζεται πρωτίστως στα εθνικά συμφέροντα, διατηρώντας παράλληλα ισορροπίες μεταξύ Δύσης και Ανατολής.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη γεωπολιτική αστάθεια στη Μέση Ανατολή, επισημαίνοντας ότι οι επιλογές της Ελλάδας σε τέτοιες κρίσεις έχουν «υπαρξιακή» σημασία. Υπογράμμισε ότι η άκριτη ευθυγράμμιση με ισχυρούς συμμάχους ενδέχεται να αυξήσει τους κινδύνους για τη χώρα, μετατρέποντάς την σε μέρος συγκρούσεων αντί για παράγοντα σταθερότητας.
Στο ίδιο πλαίσιο, άσκησε έντονη κριτική στον πρωθυπουργό Κυριάκος Μητσοτάκης, κατηγορώντας τον ότι υιοθετεί μια εξωτερική πολιτική που δίνει προτεραιότητα στη «συμμαχία με τους ισχυρούς» αντί στις αρχές και το διεθνές δίκαιο. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η προσέγγιση ενδέχεται να αποδυναμώνει τη θέση της Ελλάδας σε κρίσιμα ζητήματα, όπως οι σχέσεις με την Τουρκία.
Παράλληλα, πρότεινε πιο ενεργό διπλωματικό ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή της Μεσογείου, ακόμη και με πρωτοβουλίες όπως μια πολυμερής συνάντηση χωρών του ευρωπαϊκού Νότου και της Μέσης Ανατολής, με στόχο την αποκλιμάκωση εντάσεων και την προστασία της ναυσιπλοΐας.
Σε ό,τι αφορά τις διεθνείς σχέσεις, ο κ. Τσίπρας υπογράμμισε την ανάγκη επαναφοράς της πολυδιάστατης διπλωματίας, με ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας όχι μόνο με δυτικούς συμμάχους αλλά και με χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα, όπως ήδη πράττουν άλλα ευρωπαϊκά κράτη.
Στο εσωτερικό πεδίο, η κριτική του επικεντρώθηκε στη λειτουργία της κυβέρνησης, κάνοντας λόγο για συστηματικά φαινόμενα διαφθοράς και κακοδιαχείρισης. Αναφέρθηκε ειδικά στο ζήτημα των παρακολουθήσεων, το οποίο χαρακτήρισε ως οργανωμένο μηχανισμό και όχι μεμονωμένο περιστατικό, ενώ συνέδεσε την υπόθεση με ένα ευρύτερο πλαίσιο σκανδάλων που, όπως υποστήριξε, πλήττουν τη θεσμική αξιοπιστία.
Επιπλέον, έθεσε στο επίκεντρο τις κοινωνικές ανισότητες και το αυξημένο κόστος ζωής, τονίζοντας ότι η οικονομική πίεση που βιώνουν οι πολίτες υπονομεύει κάθε έννοια σταθερότητας. Όπως είπε, μια ισχυρή χώρα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ισχυρή κοινωνία.
Κλείνοντας, ο πρώην πρωθυπουργός περιέγραψε την ανάγκη για ένα νέο πολιτικό εγχείρημα που θα βασίζεται στην κοινωνική δικαιοσύνη, τη διαφάνεια και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς. Σύμφωνα με τον ίδιο, διαμορφώνεται ήδη ένα νέο δυναμικό ρεύμα με τη συμμετοχή ανθρώπων από διαφορετικές γενιές, που επιδιώκει μια διαφορετική πορεία για τη χώρα.
Η συζήτηση για «πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική» δεν είναι νέα στην Ελλάδα. Είχε αναδειχθεί έντονα ήδη από τη δεκαετία του 1980, όταν η χώρα επιχειρούσε να ισορροπήσει ανάμεσα στις δεσμεύσεις της στην Ευρώπη και το ΝΑΤΟ και στις σχέσεις της με άλλες διεθνείς δυνάμεις. Σήμερα, σε ένα πιο σύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον, η έννοια αυτή επανέρχεται με διαφορετικούς όρους, λόγω της αυξανόμενης ρευστότητας στις διεθνείς ισορροπίες και των νέων ενεργειακών και στρατηγικών ανταγωνισμών στην Ανατολική Μεσόγειο.
ΠΗΓΗ
ΑΠΕ ΜΠΕ
