“Η ταφόπλακα που μπήκε στο “ευρωομόλογο” σημαίνει πολλά για τον χειμαζόμενο λαό αυτής της χρεοδουλοπαροικίας και τους λαούς της Ευρώπης. Μια Ευρώπη που ετοιμάζει σε μια τέτοια πρωτοφανή κρίση ένα “Ταμείο Ανάκαμψης” μέσω εγγυήσεων των κρατών μελών που θα διαθέσει το 0,6% του ΑΕΠ της για τα επόμενα 2-3 χρόνια, δηλαδή περίπου 100 δις ετησίως και 200-300 δις συνολικά.”, δήλωσε από το βήμα της Βουλής, ο επικεφαλής του ΜέΡΑ25, Γιάνης Βαρουφάκης.
“Μιλάμε λοιπόν για εγγυήσεις δανεισμού εκ μέρους των κρατών μελών και όχι για χρήματα στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Η κ. Μέρκελ που συνήθως δεν ψεύδεται αλλά συστηματικά εξοικονομεί την αλήθεια μιλάει τρις, που δεν θα είναι καν τόσο και θα συνιστούν δανεισμό πάνω σε αυτά τα δάνεια-εγγυήσεις. Τα δάνεια όμως στον χρεοκοπημένο είναι δώρο-άδωρο. Χρειαζόμαστε ενισχύσεις και όχι δανεισμό, όπως πολύ σωστά ενστερνίστηκε χθες και ο Πρωθυπουργός αυτή την άποψη.
Ποιο ποσοστό όμως από αυτά θα πάει σε ενισχύσεις και ποιο σε δάνεια; Απειροελάχιστο ποσοστό θα πάει σε ενισχύσεις. Τα δάνεια όμως θα πρέπει να αποπληρωθούν. Και έτσι σαν το άλλοτε “Σχέδιο Γιούνκερ” έτσι κι αυτό το σχέδιο της ΕΕ πολύ σύντομα θα ξεφουσκώσει σαν μπαλόνι.
Το κομμάτι τώρα που θα συνιστά όντως ενισχύσεις, θα ωφελήσει χώρες σαν την Ελλάδα που θα πάρουν κάτι παραπάνω από αυτά που θα εγγυηθούν. Ακόμα κι όμως τα μισά από αυτά να δοθούν σε ενισχύσεις το δημοσιονομικό θετικό σοκ για την Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία κλπ θα είναι γύρω στο 0,02% του ΑΕΠ! Πρόκειται δηλαδή για τον ορισμό της δημοσιονομικής ασημαντότητας.
Αυτό ακριβώς έγινε γιατί την 9η Απριλίου η Κυβέρνηση είχε ήδη απεμπολήσει το “βέτο” της πολύ πριν ξεκινήσει το Eurogroup. Οπότε πραγματικά δεν αντιληφθήκαμε γιατί ο Υπουργός Οικονομικών έλαβε μέρος σε αυτό και δεν το παρακολούθησε απλώς από το σπίτι του. Καθώς χωρίς να λες “όχι” απλά δεν συμμετέχεις σε μια συζήτηση, είσαι ένας θλιβερός παρατηρητής.
Το ευρωομόλογο όμως που καλώς εξακολουθεί να θέλει η Κυβέρνηση είναι ένα εργαλείο αναδιάρθρωσης χρέους. Παίρνει από τις πλάτες των ασθενέστερων και το μεταβιβάζει στους ισχυρότερους εντός της ΕΕ, μειώνοντας παράλληλα το συνολικό χρέος της Ευρωζώνης λόγω των χαμηλών επιτοκίων που έχουν ιδίως οι “ισχυρότεροι” αυτής.
Το μέτωπο όμως του ευρωομολόγου κατέπεσε δυστυχώς, γιατί οι 9 χώρες ζητήσαν το λάθος ευρωομόλογο, μη έχοντας καμία σοβαρή απάντηση για το ποιος θα το εκδώσει. Καθώς μόνο η ΕΚΤ μπορεί να το εκδώσει. Επιπλέον η επίκληση των χωρών του Νότου στην “αλληλεγγύη” του Βορρά, συνιστά λανθασμένη στρατηγική. Κανένας δεν έχει υποχρέωση να συνυπογράψει το χρέος σου. Η απεύθυνση έπρεπε να ήταν στη βάση του δικού τους συμφέροντος και των συμφερόντων των ίδιων των λαών τους. Τα “λεφτά του Βορρά” δεν είναι δικά στους λεφτά, είναι χρήματα της ΕΕ. Δεν πρόκειται για καμία φιλανθρωπία, αλλά αντιθέτως τα δικά τους δημοσιονομικά και εμπορικά πλεονάσματα τα οφείλουν σε μεγάλο βαθμό στο ότι οι δικές μας χώρες υποφέρουν από τις πολιτικές της λιτότητας που μας επιβάλλουν”.