Για τη συζήτηση με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη λίγο πριν τη Συμφωνία των Πρεσπών, τις αντιδράσεις αλλά και τη στάση του κυβερνώντος κόμματος απέναντι στα ελληνοτουρκικά κάνει λόγο ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε σήμερα στην ιστοσελίδα News247.gr

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο:

“Όταν τον Γενάρη του ‘18 ξεκινούσαμε τη μεγάλη και δύσκολη διαπραγμάτευση για την επίλυση του ονοματολογικού που οδήγησε στη Συμφωνία των Πρεσπών, ζήτησα να συναντήσω τους πολιτικούς αρχηγούς. Ήθελα να τους ενημερώσω αναλυτικά, αμέσως μετά την επιστροφή μου από το Νταβός όπου στην πολύωρη συνάντησή μου με τον Ζόραν Ζάεφ, άνοιξε ο δρόμος για την επίλυση μιας δύσκολης διπλωματικής εξίσωσης για ένα πρόβλημα που μετά από τριάντα χρόνια ήταν ακόμα άλυτο.

Ο κ. Μητσοτάκης, αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης τότε, είχε ήδη πάρει τις αποφάσεις του. Δεν επρόκειτο να δώσει καμία στήριξη στην προσπάθεια επίλυσης. Η συζήτηση όμως, αν και διήρκησε λίγο, ήταν μεστή και ειλικρινής. Σε κάποια στιγμή, θυμάμαι, με ρώτησε αν με δεδομένη την άρνησή του να συναινέσει στην προσπάθεια εξεύρεσης έντιμης λύσης με τους βόρειους γείτονες, θα προχωρούσα. Του απάντησα δείχνοντας προς το Πρωθυπουργικό γραφείo αριστερά μας, πως όποιος κάθεται σε αυτήν τη καρέκλα οφείλει να κάνει αυτό που θεωρεί εθνικά επωφελές και όχι αυτό που ορίζει το δικό του πολιτικό και κομματικό συμφέρον.

Η συνάντηση τελείωσε σύντομα και έπειτα ξεκίνησε ένας μακρύς κύκλος που κράτησε έναν ολόκληρο χρόνο, με κορυφαίους σταθμούς την 12 η Ιούνη του ‘18 που υπογράψαμε τη Συμφωνία στις Πρέσπες και την 25η Γενάρη του ‘19, όπου παρά την απίστευτη πίεση συλλαλητηρίων, αλλά και επιθέσεων και απειλών και παρά το γεγονός ότι αποχώρησε από τον κυβερνητικό συνασπισμό το μικρότερο συγκυβερνών κόμμα, επικυρώσαμε τη Συμφωνία στη Βουλή.
Πρωταγωνιστής των αντιδράσεων απέναντι στη Συμφωνία των Πρεσπών βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, δεν ήταν ο λιγομίλητος συνομιλητής μου στη συνάντηση του Μαξίμου το Γενάρη του ‘18, αλλά ο πρώην κάτοικος του Μεγάρου, ο κ. Σαμαράς.

Ο κ. Μητσοτάκης απλά επέλεξε για προφανείς λόγους κομματικού συμφέροντος να υιοθετήσει την ακραία ρητορική του. Για τον κ. Σαμαρά όμως, ήταν κάτι παραπάνω από μικροπολιτική επιλογή, ήταν μια ευκαιρία. Ο πολιτικός που το 1990 έστησε τη καριέρα του ως επαγγελματίας υπερπατριώτης, ρίχνοντας την κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη για το Μακεδονικό, το 2018 είδε την επανάληψη της ιστορίας όχι ως φάρσα, αλλά ως ευκαιρία να επανακάμψει.

Ο κ. Μητσοτάκης κατάφερε να εκμεταλλευτεί το πολιτικό κόστος της Συμφωνίας των Πρεσπών και τον πρωταγωνιστικό ρόλο του κ. Σαμαρά στις πορείες με τις περικεφαλαίες, για να εκλεγεί Πρωθυπουργός. Σήμερα, όμως, καλείται να διαχειριστεί τις αντιφάσεις ανάμεσα στην ανεύθυνη στάση του όταν ήταν στην αντιπολίτευση και στην ανάγκη να υπηρετήσει το συμφέρον της χώρας. Η προσχώρησή του στις ακραίες και πατριδοκάπηλες θέσεις του κ. Σαμαρά χθές, τον καθιστούν Πρωθυπουργό υπό την ομηρεία του σήμερα.

Τον αναγκάζουν, ενώ τιμά τη Συμφωνία που κάποτε αποκαλούσε «εθνική ήττα που έχει ήδη ακυρωθεί στη συνείδηση του λαού» και δίνει –όπως δηλώνει ο Πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας– «μάχες» για την ένταξη της γειτονικής χώρας στη ΕΕ, να παίζει καθυστερήσεις και να αποφεύγει την ψήφιση στη Βουλή των τριών μνημονίων συνεργασίας που απορρέουν από τη Συμφωνία. Και έτσι να εκθέτει τη χώρα διεθνώς. Και ταυτόχρονα να υπονομεύει τα εθνικά μας συμφέροντα, αφού και τα τρία μνημόνια είναι επ’ ωφελεία μας. Κυρίως όμως, οι θέσεις αυτές τον οδηγούν σε ένα θαμπό στίγμα σε σχέση με τις προθέσεις της Κυβέρνησής του, στον κρίσιμο διάλογο με την Τουρκία, σε μια εποχή επικίνδυνης κλιμάκωσης των τουρκικών προκλήσεων.

Η συνέντευξη του κ. Σαμαρά στην «Καθημερινή της Κυριακής» δεν ήταν μόνο μια πρόκληση για τον κ. Μητσοτάκη, αλλά μια πρόκληση για τη χώρα. Ο κ. Σαμαράς αμφισβητεί την πάγια εθνική θέση για διεξαγωγή διερευνητικών και προσφυγή της Ελλάδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Η διαρκής κακοφωνία από την πλευρά της Κυβέρνησης δεν είναι κάτι που περνά απαρατήρητο, ούτε από την απέναντι πλευρά ούτε από τον διεθνή παράγοντα.

Η χώρα σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή δείχνει να προσέρχεται σε αυτές τις σημαντικές συνομιλίες δίχως να δηλώνει σαφώς, αλλά και δίχως να ξέρει τι επιδιώκει. Χωρίς πυξίδα, χωρίς στρατηγική, χωρίς σαφείς κόκκινες γραμμές. Και ο κ. Μητσοτάκης φαίνεται να παλινωδεί ανάμεσα στη γραμμή του κ. Σαμαρά που λέει ότι κόκκινη γραμμή είναι το ίδιο το τραπέζι του διαλόγου και σε αυτήν του κ. Γεραπετρίτη που λέει ότι κόκκινη γραμμή είναι τα έξι ναυτικά μίλια.

Η εξωτερική πολιτική της χώρας, όμως, είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό από τις ίντριγκες και τις ισορροπίες στο εσωκομματικό παιχνίδι της ΝΔ. Οι εξελίξεις το επόμενο διάστημα και οι ανακατατάξεις στην ευρύτερη περιοχή θα είναι ραγδαίες. Η Τουρκία αναγνωρίζει πόσο δυναμικό είναι το διεθνές περιβάλλον και έχει δείξει με σαφήνεια τις προθέσεις της. Και όσοι επιμένουν ότι δεν έχει στρατηγική ή ότι είναι απομονωμένη ή ότι θα “βολευτεί” μεσοπρόθεσμα σε λογικές διαλόγου «μη-λύσης», μάλλον έχουν χάσει κάθε αίσθηση της πραγματικότητας.

Είδαμε το 2020 τι κόστος έχει για τη χώρα, η Ελλάδα να μην έχει στρατηγική με αρχή, μέση και τέλος για την αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας, τον ελληνοτουρκικό διάλογο, τις ευρωτουρκικές σχέσεις και την αξιοποίηση του ρόλου των ΗΠΑ στην περιοχή. Είδαμε συμμάχους μας να νίπτουν τας χείρας τους, ο ένας μετά τον άλλον, μετά τις χειρότερες προκλήσεις κατά της Ελλάδας της τελευταίας 25ετίας και κυβερνητικούς αξιωματούχους να φάσκουν και να αντιφάσκουν για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Σήμερα είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να χαραχτεί η εθνική στρατηγική που έλειπε το 2020, τόσο για την αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας, όσο και για τις διερευνητικές για την υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ με στόχο μια έντιμη συμφωνία στη βάση του διεθνούς δικαίου, διμερώς ή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με σαφείς κόκκινες γραμμές. Μια εθνική στρατηγική που –σε συντονισμό με την Κυπριακή Δημοκρατία– είναι αναγκαίο να υπάρξει και για τη δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού στη βάση των Αποφάσεων του ΟΗΕ και του πλαισίου Γκουτέρρες.

Αντιθέτως, ο κίνδυνος, αν ο κ. Μητσοτάκης συνεχίζει να κάνει πως δεν κατάλαβε τι είπε ο κ. Σαμαράς και συνεχίζει να μη σπεύδει να αποσαφηνίσει τη θέση της Κυβέρνησής του, φοβούμενος ενδεχομένως το εσωκομματικό κόστος, είναι διπλός. Είτε να οδηγήσει τη χώρα σε έναν διάλογο με την πλάτη στον τοίχο, με αποτέλεσμα να εξαναγκαστούμε σε απαράδεκτες υποχωρήσεις, είτε να αναλάβουμε στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης την ευθύνη για το ενδεχόμενο ναυάγιο των συνομιλιών.

Όσοι εκτιμούν ότι στη δεύτερη εκδοχή, μικρό το κακό, ας το ξανασκεφτούν. Η επόμενη ημέρα, με μια Τουρκία ολοένα και πιο επιθετική, που θα έχει ενισχύσει τις σχέσεις της με τον διεθνή παράγοντα, θα είναι μια πολύ δύσκολη ημέρα για την Ελλάδα.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος έλεγε: «Ο πολιτικός πρέπει να έχη το χάρισμα να βλέπη πολύ πρωτύτερα αφ’ όσον βλέπουν οι άλλοι. Αν δεν έχη το χάρισμα τούτο, είναι αδύνατον να μην οδηγήσει την πατρίδα αυτού εις συμφοράς και καταστροφή». Όταν αναφέρθηκα σε αυτά τα λόγια στη Βουλή, ο κ. Μητσοτάκης απάντησε, όπως ο ίδιος επισήμανε, με κριτική στάση για τον Βενιζέλο λέγοντας ότι «μία από τις αρνητικές παρακαταθήκες που τον συνοδεύει και θα τον συνοδεύει, ήταν ο εθνικός Διχασμός».

Δεν ξέρω αν είναι υπερβολή να ζητάμε από τον κ. Μητσοτάκη να έχει αυτό το χάρισμα των ηγετών ή έστω να αποδεχθεί τις ιστορικές ευθύνες της παράταξής του. Αλλά σίγουρα δεν είναι υπερβολή να του ζητάμε να αποφασίσει. Κάθεται στην καρέκλα του Πρωθυπουργού σε κρίσιμες εθνικά στιγμές, όπως και εγώ τόσο το ‘15 όσο και το ‘18. Θα πράξει το εθνικά επωφελές ή το κομματικά αναγκαίο;

Εγώ και στις δύο κρίσιμες περιστάσεις επέλεξα, συνειδητά, το εθνικά επωφελές. Οφείλει και αυτός, έστω τώρα, να πράξει το ίδιο. Διαφορετικά δεν θα είναι υπόλογος στον κύριο Σαμαρά αλλά απέναντι στην Ιστορία.

The post Άρθρο Τσίπρα: “Ο Σαμαράς πρωταγωνιστής των αντιδράσεων στη Συμφωνία των Πρεσπών” appeared first on kyvernisi.com.

Μέσα από άρθρο του στην εφημερίδα «ΝΕΑ» ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, Στέλιος Πέτσας μιλά για τους στόχους του υπουργείου αναφορικά με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά και για τον νέο εκλογικό νόμο.

Παράλληλα να σημειωθεί πως σήμερα ο υπουργός Εσωτερικών Μάκης Βορίδης, αλλά και ο Στέλιος Πέτσας συμμετείχαν στο Δ.Σ. της ΚΕΔΕ, όπου και έθεσαν τους στόχους για την ομαλή λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Το άρθρο του Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών 

«Η κυβέρνηση απέδειξε ότι παρά τις κρίσεις ακόμα και σε δύσκολες συνθήκες υλοποιεί τις δεσμεύσεις της και συνεχίζει τις μεταρρυθμίσεις. Και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση λοιπόν συνεχίζουμε τις τομές για να κάνουμε την καθημερινότητα των πολιτών καλύτερη.

Όραμά μας είναι μια σύγχρονη Τοπική Αυτοδιοίκηση που θα λειτουργεί ως ισχυρός πυλώνας ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής. Ώστε με σχέση εμπιστοσύνης και πνεύμα συνεργασίας ανάμεσα στην κεντρική κυβέρνηση και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, οι πολίτες να απολαμβάνουν ποιοτικές υπηρεσίες.

Στο πλαίσιο αυτό μέσα από τη γόνιμη διαβούλευση με τους θεσμικούς εκπροσώπους των ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού την ΚΕΔΕ και την ΕΝΠΕ προχωρούμε άμεσα στη διαμόρφωση ενός νέου εκλογικού συστήματος για τις αυτοδιοικητικές εκλογές με τους εξής άξονες:

• Κατάργηση της απλής αναλογικής του νόμου Σκουρλέτη που απέτυχε παταγωδώς
• Εκλογή από τον πρώτο γύρο του συνδυασμού που θα συγκεντρώνει ποσοστό το οποίο σίγουρα θα είναι πάνω από 40%. Το ποσοστό αυτό θα αποφασιστεί ύστερα από διαβούλευση με την ΚΕΔΕ και την ΕΝΠΕ
• Θέσπιση ορίου εισόδου. Για το ελάχιστο εκλογικό όριο εκπροσώπησης στα Συμβούλια συζητούμε ένα ποσοστό από 3% έως 5%. Είναι κάτι που τυγχάνει ευρύτατης αποδοχής από τους θεσμικούς παράγοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης όπως είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω και στις διαδοχικές συναντήσεις που πραγματοποίησα την προηγούμενη εβδομάδα σε Ιωάννινα Θεσσαλονίκη και Λάρισα.
• Μείωση του αριθμού των συμβούλων που εκλέγονται με γνώμονα την καλύτερη δυνατή λειτουργία των Συμβουλίων για να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα της Αυτοδιοίκησης.

Πάνω σε αυτούς τους άξονες θα οικοδομηθεί ο νέος εκλογικός νόμος που ενισχύει την κυβερνησιμότητα, έτσι ώστε να βελτιωθούν η αποτελεσματικότητα και η ταχύτητα ανταπόκρισης στις απαιτήσεις των πολιτών. Το σχέδιο του νέου εκλογικού νόμου θα παρουσιαστεί στο Υπουργικό Συμβούλιο αυτή την εβδομάδα και υλοποιεί άλλη μια προεκλογική μας δέσμευση. Με έναν και μόνο στόχο: Να κάνουμε τη ζωή των πολιτών καλύτερη».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Βορίδης – Πέτσας στην ΚΕΔΕ: Ο νέος εκλογικός νόμος άμεση προτεραιότητά μας

The post Πέτσας: «Όραμά μας είναι μια σύγχρονη Τοπική Αυτοδιοίκηση» appeared first on kyvernisi.com.

Μέσα από άρθρο της στην εφημερίδα «Τα Νέα», με τίτλο «Όταν η σεξουαλική παρενόχληση βαφτίστηκε ένδειξη συμπάθειας», η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου του ΚΙΝΑΛ Ζέφη Δημαδάμα κατήγγειλε ένα περιστατικό σεξουαλικής παρενόχλησης που δέχτηκε η ίδια στο παρελθόν από κομματικό στέλεχος μέσα σε ασανσέρ. «Έγραψα αυτό το κείμενο για να αφυπνιστούν οι γυναίκες, να αφυπνιστούν οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους προβλήματα και να οχυρωθούμε θεσμικά», δήλωσε χαρακτηριστικά μιλώντας στο Mega.

Για το περιστατικό που βίωσε η ίδια, μεταξύ άλλων, ανέφερε: «Υπήρξε εμπειρία που απέτρεψα και γρήγορα αντιμετώπισα. Έγινε από κομματικό στέλεχος που έχει αποσυρθεί πολλά χρόνια. Έγινε πολλά χρόνια πριν το περιστατικό. Είχα σοκαριστεί τότε. Αλλά δεν είχα τέτοιου τύπου, όπως της κ. Μπεκατώρου, εμπειρία κακοποίησης ή ασέλγειας. Πέρασα ένα διάστημα πολύ αγχωμένη, ακόμη και για το αν θα πρέπει να αποσυρθώ και από την πολιτική», ενώ στη συνέχεια πρόσθεσε: «Με ενοχλεί όταν ακούω ότι “τώρα το θυμήθηκαν, μήπως θέλουν δημοσιότητα”. Η πάλη με τους εφιάλτες είναι πάρα πολύ δύσκολη. Ειδικά όπως στην περίπτωση της Σοφίας Μπεκατώρου».

Ολόκληρο το κείμενο της Ζέφης Δημαδάμα στα «Νέα»:

«Kάθε καταγγελία κακοποιημένης γυναίκας, κάθε στόμα που ανοίγει είναι και μια νίκη.

Η Ολυμπιονίκης Σοφία Μπεκατώρου βρήκε τη δύναμη και μίλησε, 20 χρόνια μετά, παλεύοντας με τους εφιάλτες της και ανοίγοντας την καρδιά της. Η σεξουαλική κακοποίηση, η σεξουαλική παρενόχληση, η βία κατά των γυναικών αποτελεί καθημερινότητα γύρω μας, ακόμα και αν επιμένουν κάποιοι να εθελοτυφλούν ή να αδιαφορούν.

Δεν συμβαίνει μόνο στην ιστιοπλοΐα, στον αθλητισμό, αλλά και στα ΜΜΕ, στην πολιτική, στο θέατρο, στο εργοστάσιο, στο γραφείο… Δεν πέσαμε από τα σύννεφα!

Λίγους μήνες πριν αναφέρθηκα σε προσωπική εμπειρία και σε σεξουαλική παρενόχληση από κομματικό στέλεχος κατά το παρελθόν και έγινα αποδέκτης συμπαράστασης αλλά και ειρωνικών και χαιρέκακων σχολίων. Η “ένδειξη συμπάθειας” που δέχτηκα μέσα σε ασανσέρ, διότι έτσι βάφτισε ο κύριος αυτός τη σεξουαλική παρενόχληση, ήταν κάτι για πολλούς και πολλές “φυσιολογικό”. Γιατί ήμουν γυναίκα και ήμουν στην πολιτική και όχι στο σπίτι μου, γιατί είχα φιλοδοξίες, και αυτό είναι απαγορευτικό για μια γυναίκα, γιατί δεν έγινε και τίποτε, βρε αδερφέ… έτσι είναι οι άνδρες.

Η δική μου πορεία στους αγώνες για τα δικαιώματα των γυναικών, για την ισόρροπη συμμετοχή γυναικών και ανδρών σε όλους τους τομείς, για την ανάγκη εξάλειψης της βίας ήταν πάντα αυτονόητη προτεραιότητα και ως υπεύθυνης Ισότητας των Φύλων του ΠΑΣΟΚ και του Κινήματος Αλλαγής και ως αντιπροέδρου Γυναικών του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Σε όλη αυτή την πορεία χρόνων διαπίστωνα πολύ συχνά τη σιωπή μεταξύ των γυναικών, τον φόβο και την αγωνία τους για τη συνύπαρξή τους με τους “γνωστούς για τα μακριά χέρια τους” συναδέλφους, προϊσταμένους, συνεργάτες, συγγενείς…

Την απαξίωση και τη χλεύη από μεριάς των ανδρών, όταν αυτές έλεγαν “όχι” και αντιστέκονταν, τους εκβιασμούς για την επαγγελματική τους εξέλιξη αλλά και για τη διατήρηση της θέσης εργασίας τους. Δεν είχαν μάθει τι θα πει “όχι”.

Ποτέ δεν θα κατηγορήσω τις γυναίκες που δεν μιλούν ή μιλούν μετά από χρόνια ή δεκαετίες, γιατί ξέρω και η ίδια πολύ καλά τι θα αντιμετωπίσουν: “τα ήθελε και αυτή”, “θα είχε ντυθεί προκλητικά”, “τώρα το θυμήθηκε, γιατί θέλει δημοσιότητα”.

Γιατί για τον θύτη πάντα υπάρχουν δικαιολογίες, για το θύμα όχι. Γιατί στην καθημερινότητά μας ο δημόσιος λόγος είναι γεμάτος σεξιστικές κορόνες, γιατί και στην πολιτική η γυναίκα αντιμετωπίζεται ως συμπλήρωμα στα ψηφοδέλτια ή αναγκαία προσθήκη στην κομματική ιεραρχία, αλλά όχι ως επικεφαλής ενός κόμματος ή μιας κυβέρνησης.

Αφού και αυτή τη φορά πέσαμε από τα σύννεφα, ας σηκωθούμε και ας πατήσουμε στα πόδια μας δημιουργώντας μια αλυσίδα αλληλεγγύης (#metoo), ώστε να ενθαρρύνουμε τις γυναίκες να μιλήσουν για την κακοποίηση, την παρενόχληση, την απαξίωσή τους. Κανείς δεν επιθυμεί τον άδικο διασυρμό ή τη συκοφάντηση κανενός. Μοναδικός στόχος είναι η απόδοση της δικαιοσύνης.

Οι γυναίκες θα μιλήσουν όταν μάθουμε να τις ακούμε, όταν σταθούμε όλες και όλοι δίπλα τους, όταν το θεσμικό οπλοστάσιό μας θα είναι ασφαλές και θα εφαρμόζεται (Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης) και η δικαιοσύνη θα αποδίδεται γρήγορα και αποτελεσματικά.

Η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη αρχίσει».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συνάντηση Σακελλαροπούλου – Μπεκατώρου στο Προεδρικό Μέγαρο

The post Δημαδάμα: Καταγγέλλει σεξουαλική παρενόχληση ‒ «Είχα σοκαριστεί» appeared first on kyvernisi.com.

Ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλεξης Τσίπρας μίλησε, σε άρθρο του στους Financial Times, για τη σημασία εισόδου των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θυμήθηκε την ημέρα που οριστικοποιήθηκε η Συμφωνία των Πρεσπών, τονίζοντας πως η συμφωνία αυτή «πέτυχε περισσότερα από το να ξεκλειδώσει, απλά, την προοπτική ένταξης της συγκεκριμένης χώρας στην ΕΕ. Υπογράμμισε τη σημασία του ίδιου του ευρωπαϊκού project, σε μία από τις πιο δύσκολες στιγμές του».

Το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα:

«Μέσα στις επόμενες ημέρες, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αποφασίσει εάν θα προσκαλέσει τη Βόρεια Μακεδονία για να ξεκινήσουν επίσημες συνομιλίες για την ένταξή της στην ΕΕ.

Η απόφαση αυτή θα δείξει εάν το ευρωπαϊκό μπλοκ μπορεί να είναι τόσο θαρραλέο όσο η νέα, δυναμική βαλκανική χώρα που χτυπά την πόρτα του. Η επιλογή θα είναι αν θα αγκιστρωθεί σταθερά η Βόρεια Μακεδονία και τα Δυτικά Βαλκάνια στην ΕΕ ή θα κινδυνεύσει να βυθιστεί σε μια νέα κρίση και να στείλει το μήνυμα ότι οι οδυνηρές μεταρρυθμίσεις δεν ανταμείβονται.

Η απόφαση της ΕΕ – η λήψη της οποίας έχει ήδη αναβληθεί μια φορά – θα είναι ζωτικής σημασίας όχι μόνο για τη σταθερότητα της χώρας και της περιοχής, αλλά για την αξιοπιστία της ίδιας της Ευρώπης και όσων αντιπροσωπεύει.

Η ΕΕ έχει την ευκαιρία να αποδείξει ότι αποτελεί μια δύναμη που εγγυάται την ειρήνη και την οικονομική ανάπτυξη. Η απόφαση να ξεκινήσουν οι ενταξιακές συνομιλίες θα αποτελέσει ισχυρή απάντηση στις δυνάμεις που επιδιώκουν να βυθίσουν την Ευρώπη – και τα Βαλκάνια – στον εθνικισμό, στη μονομερή προσέγγιση και στον κατακερματισμό.

Εξάλλου, η συμφωνία των Πρεσπών, η οποία υπεγράφη στις 17 Ιουνίου πέρσι από τους υπουργούς Εξωτερικών της Ελλάδας και της Βόρειας Μακεδονίας, Νίκο Κοτζιά και Νίκολα Ντιμιτρόφ, πέτυχε περισσότερα από το να ξεκλειδώσει, απλά, την προοπτική ένταξης της συγκεκριμένης χώρας στην ΕΕ. Υπογράμμισε τη σημασία του ίδιου του ευρωπαϊκού project, σε μία από τις πιο δύσκολες στιγμές του.

Όταν ο πρωθυπουργός Ζόραν Ζαέφ της Βόρειας Μακεδονίας και εγώ διασχίσαμε τα σύνορα μεταξύ των χωρών μας στη λίμνη Πρέσπα εκείνη την ημέρα, η σκέψη που συμμεριζόμασταν αφορούσε στις πολλές ζωές που χάθηκαν στις ακτές της. Πολλοί ξεχνούν ότι η διαμάχη που μας χώριζε για 27 χρόνια είχε τις ρίζες της σε δύο αιματηρούς βαλκανικούς πολέμους που διεξήχθησαν για τη διαίρεση της γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας και άναψαν τη σπίθα των δύο παγκοσμίων πολέμων, του ελληνικού εμφυλίου και του «ψυχρού πολέμου» που ακολούθησαν.

Η επίτευξη της συμφωνίας απαιτούσε ισχυρή πολιτική βούληση, επίπονες διπλωματικές προσπάθειες, ένα επίπεδο αμοιβαίου σεβασμού και ειλικρινή διάλογο που έπρεπε να αναπτύξουμε και να προστατεύσουμε μέσω πολλών δυσκολιών. Η προοπτική ένταξης στην ΕΕ αποτέλεσε αναπόσπαστο μέρος των συνομιλιών και ενδυνάμωσε την απαιτούμενη υποστήριξη για τη συμφωνία.

Η επιτυχία μας υπογραμμίζει τη σημασία της διμερούς και πολυμερούς διπλωματίας. Ο Ειδικός Απεσταλμένος του ΟΗΕ, Μάθιου Νίμιτς, διαδραμάτισε ζωτικό ρόλο που αντικατοπτρίζει τη διαρκή ικανότητα του οργανισμού αυτού στην επίλυση συγκρούσεων. Η συμφωνία δεν προήλθε από εξαναγκασμό, παρέμβαση τρίτων ή μονομερή βήματα και δεν αποτέλεσε ήττα στον πόλεμο.

Ωστόσο, υπήρχαν φορές στην ιστορία, που τέτοιες εξελίξεις δεν απείχαν πολύ. Επομένως, δεν μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι με τις περιφερειακές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη. Μεταξύ του 2014 και του 2017, είδαμε όλες τις συνέπειες της απόφασης να «παγώσει» η περαιτέρω διεύρυνση της ΕΕ.

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Jean-Claude Juncker προειδοποίησε: «Αν δεν καταφέρουμε να καταστήσουμε νέα κράτη μέλη τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, θα βιώσουμε και πάλι τα ίδια προβλήματα που είδαμε στη δεκαετία του 1990. Η ενσωμάτωσή τους είναι μια επένδυση στην ΕΕ, την ασφάλεια και την οικονομική ανάπτυξη».

Είναι ευτύχημα το γεγονός πως η αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας οδήγησε την ΕΕ να επιβεβαιώσει τη στήριξή της στην «Ατζέντα της Θεσσαλονίκης» – που συμφωνήθηκε το 2003 – για τη βαθμιαία ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στην Ένωση, κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής στη Σόφια τον Μάιο του 2018.

Επιπλέον, η έναρξη των ενταξιακών συνομιλιών σηματοδοτεί την υποστήριξη των λαών των δύο χωρών που κατάφεραν να επιλύσουν μια διεθνή διαμάχη, ξεπερνώντας και άλλα μεγάλα εμπόδια. Μέχρι τα μέσα του 2017, η Βόρεια Μακεδονία επέζησε από μια βαθιά – και μερικές φορές βίαιη – πολιτική κρίση, με διακρατική διάσταση. Η Ελλάδα υπέστη τη χειρότερη οικονομική κρίση στην Ευρώπη και εφάρμοσε μέτρα λιτότητας που υποστήριξαν η ΕΕ και το ΔΝΤ με σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες.

Το 2015-16, και οι δύο χώρες αντιμετώπισαν τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή προσφυγική κρίση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ελλάδα έχει βγει από την οικονομική κρίση, ενώ εδραιώνεται ως πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας στην ταραχώδη περιοχή. Η Βόρεια Μακεδονία έχει εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της για θέματα δικαιωμάτων μειονοτήτων, συνέβαλε στις σχέσεις καλής γειτονίας και περιφερειακή σταθερότητα και έχει κάνει μεταρρυθμίσεις σχετικά με τη δικαιοσύνη, τη δημόσια διοίκηση και την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του 2019.

Σε αυτήν την πολύ κρίσιμη στιγμή, μια θετική απόφαση της ΕΕ θα έδειχνε με σαφήνεια στους λαούς της Ευρώπης, στα Βαλκάνια και πέρα ​​από αυτά ότι αξίζει τον κόπο να πραγματοποιούν γενναίες μεταρρυθμίσεις, απορρίπτοντας τον εθνικισμό και προχωρώντας σε συμβιβασμούς για την επίλυση των διαφορών με βάση τον αμοιβαίο σεβασμό.

Η περίοδος της ευρωπαϊκής ιστορίας, όταν τα Βαλκάνια ήταν καταλύτης για τη διαίρεση και τον πόλεμο, έχει τελειώσει. Είναι καιρός η περιοχή μας να γίνει καταλύτης για την ειρήνη. Μπορεί σήμερα περισσότερο από ποτέ, να είναι το σύμβολο του ευρωπαϊκού οράματος και της δύναμης που χρειάζεται το κοινό μας έργο».

The post Κάλεσμα Τσίπρα για την ένταξη των Σκοπίων στην ΕΕ appeared first on kyvernisi.com.

Το πλήρες κείμενο του άρθρου έχει ως εξής:

Κάποτε οι άνθρωποι τρομάζαμε από φαντασιακές βουτιές σε μια αιφνίδια καταστροφή του Πλανήτη που μπορεί να ερχόταν από απροσδιόριστη αιτία. Σήμερα, ξέρουμε ότι ο Πλανήτης πράγματι καταστρέφεται, όχι αιφνίδια, αλλά σταδιακά και όχι από άγνωστες, αλλά από καλά γνωστές αιτίες, τις οποίες οι ίδιοι προκαλούμε. Ξέρουμε ακόμη πως ώσπου να φτάσουμε στο τέλος, θα αντιμετωπίζουμε σοβαρές επιπτώσεις, που θα γίνονται ολοένα και πιο δραματικές. Ξέρουμε κι’ ότι από αυτές τις επιπτώσεις, εξαρτάται η πορεία της Πατρίδας μας στα επόμενα χρόνια.

Αναμφίβολα η ανάσχεση του εφιαλτικού αυτού φαινομένου απαιτεί παγκόσμια σύμπραξη. Μπορούμε, όμως, αντί να συνθηματολογούμε και να αοριστολογούμε, να πιάσουμε δουλειά για να βγούμε στην ευρωπαϊκή πρωτοπορία. Μπορούμε, προπάντων, να μπολιάσουμε όλες τις πολιτικές μας, σε όλους τους τομείς, με δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής. Να δώσουμε έμφαση στην πρόληψη και την άμεση αντιμετώπιση πλημμυρών και πυρκαγιών. Στην αποκατάσταση δασικών εκτάσεων που καταστρέφονται. Στον περιορισμό των ρυπογόνων εστιών, της ατμοσφαιρικής και της θαλάσσιας ρύπανσης. Στην οικολογική διαχείριση των απορριμμάτων και την ανακύκλωση. Αλλά και στην ανάπτυξη του πράσινου στις πόλεις μας.

Κεντρική διοίκηση, Αυτοδιοίκηση και κοινωνία των πολιτών οφείλουμε να δράσουμε χωρίς καμιά άλλη καθυστέρηση. Το σύνθημα έδωσε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναγγέλλοντας το σχεδιασμό μιας νέας εθνικής στρατηγικής για το περιβάλλον, την ενέργεια και το κλίμα. Με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα για την απαγόρευση των πλαστικών μιας χρήσης, το κλείσιμο των λιγνιτικών μονάδων, την ανακύκλωση απορριμμάτων, την επένδυση σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Έμπρακτο βήμα συνιστά και η κατάρτιση, με τη σύμπραξη ευρωπαϊκών χωρών, μεγάλου επενδυτικού σχεδίου “πράσινης ανάπτυξης”, που θα εκτείνεται από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ως τη διαχείριση των απορριμμάτων και την ηλεκτροκίνηση.

Η απόφαση είναι κοινή, δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη. Η Νέα Δημοκρατία παίρνει στα χέρια της την προστασία και την αναβάθμιση του περιβάλλοντος, την πράσινη ανάπτυξη και την αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής. Κυβέρνηση και Κοινοβουλευτική Ομάδα πιάνουμε δουλειά για να κάνουμε πιο πράσινες, πιο καθαρές, πιο φωτεινές τις πόλεις και τα χωριά μας. Να χτίσουμε ένα νέο αναπτυξιακό πρότυπο. Και να περάσουμε την Πατρίδα μας από τα πρότυπα προς αποφυγή, στα πρότυπα προς αντιγραφή. Έτσι, όπως υπαγορεύει η ιστορία μας και όπως πράγματι μπορούμε.

The post Καλαφάτης: «Παίρνουμε στα χέρια μας το περιβάλλον» appeared first on kyvernisi.com.

«Όχι επιστροφή στο παρελθόν αλλά επιστροφή στις πραγματικές αξίες του ΠΑΣΟΚ, εκείνες του σοσιαλισμού. Με ανοικτές διαδικασίες», σπεύδει να εξηγήσει μέσα από το άρθρο του στο «Βήμα της Κυριακής».

Αναλυτικά το άρθρο του Νίκου Παπανδρέου:

«Ο πρόεδρος εκλέγεται άμεσα από τα Μέλη και τους Φίλους του Κινήματος κάθε τέσσερα χρόνια». Αυτό αναφέρει κατά γράμμα το άρθρο 41 στο καταστατικό του ΠΑΣΟΚ. Όσοι προσπαθούν να αποσιωπήσουν τούτο το δεδομένο ή να βρουν διαδικαστικά τερτίπια για να αποφύγουν ανοικτές εκλογές μόνο κακό στο κόμμα κάνουν. Αλλοιώνουν την γνήσια δημοκρατική παράδοση της παράταξης. Και φυσικά, καταστρατηγείται το ίδιο το καταστατικό και καθιστά την όποια άλλη οδό ως μη νόμιμη. Μπορεί, δηλαδή, οποιοσδήποτε μέλος να προσφύγει στην δικαιοσύνη σε περίπτωση αλλοίωσης του καταστατικού και φυσικά θα δικαιωθεί πανηγυρικά.

Η εκλογή του προέδρου του ΠΑΣΟΚ από την βάση εφαρμόστηκε από το 2004 και μετά. Ήταν μια καινοτομία στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, μία διαδικασία, που έφερε μια νέα πνοή στο πολιτικό σύστημα. Αν θέλετε, άλλαξε το ρου της ιστορίας, εφόσον στην συνέχεια υιοθετήθηκε και από την Νέα Δημοκρατία. Έφερε έτσι τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο προσκήνιο και τελικά τον έκανε και σημερινό πρωθυπουργό. Τούτο το δημοκρατικό εγχείρημα απορρίφθηκε από το ΣΥΡΙΖΑ. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ο αρχηγός του δικαιολόγησε την θέση αυτή λέγοντας ότι «δεν αισθάνομαι ότι χρειάζομαι καμία εκλογή για να αποκτήσω κύρος ηγεσίας».

Το να θέλουν ορισμένοι να αποφύγουμε τις εκλογές του ΠΑΣΟΚ από την βάση είναι ένα βήμα προς τα πίσω, μια οπισθοδρόμηση στις πραγματικές μας αξίες. Αν δεν γίνουν εκλογές όπως ορίζει το καταστατικό, το κόμμα θα μπει σε μια ανώφελη και επικίνδυνη εσωστρέφεια που θα συρρικνώσει και άλλο την όποια απήχηση έχει ακόμη στον κόσμο.

Για να ανοίξει τα «φτερά» του, το ΠΑΣΟΚ πρέπει – και αυτό είναι το μάθημα της Δημοκρατίας αλλά και του Ανδρέα – να έρθει και πάλι κοντά στον λαό. «Μαγειρέματα» πίσω από κλειστές πόρτες με επιχειρήματα που προσβάλλουν την νοημοσύνη των προοδευτικών πολιτών, θυμίζουν τακτικές κλειστών και αυταρχικών κομμάτων παλιότερης εποχής. Άρα κατόπιν συνεδρίου, εκλογές. Έτσι θα αποκτήσουμε τον σωστό «αέρα» για την πορεία προς τα εμπρός.

Ο υποψήφιος/υποψήφια πρόεδρος έχει ένα θέμα να απαντήσει σε αυτές τις εκλογές: θα συνεχίσει το ΠΑΣΟΚ να υφίσταται ως κόμμα ή όχι; Φυσικά όποιος κατέβει για αρχηγός πρέπει να πιστεύει στο ΠΑΣΟΚ! Η προσπάθεια «αποπασοκοποίησης» έγινε με μία σειρά αποτυχημένων εγχειρημάτων όπως η «Ελιά», η «Δημοκρατική Συμπαράταξη» και εν τέλει και το «Κίνημα Αλλαγής». Αυτό το μήνυμα αποκόμισα απ’ τα ταξίδια μου ανά την Ελλάδα ως υποψήφιος ευρωβουλευτής. Και όχι μόνο εγώ: Το ίδιο μήνυμα αποκόμισαν όλοι οι υποψήφιοι στις ευρωεκλογές αλλά και στις εθνικές εκλογές. Είδαν ότι ο κόσμος συγκινείται, συσπειρώνεται και συμμετέχει μόνο με αναφορές στο ΠΑΣΟΚ και στον ιδρυτή του.

Είδα επίσης διάφορους υποψηφίους που μέχρι πριν λίγο καιρό απέφευγαν να κάνουν οποιαδήποτε αναφορά στο ΠΑΣΟΚ, να σηκώνουν την σημαία του (!), να θυμούνται ξαφνικά ότι η μεγάλη παράδοση της δημοκρατικής παράταξης συνεχίζεται ως ΠΑΣΟΚ, να μεταλλάσσονται μπροστά στα έντονα αιτήματα του κόσμου, να ανακαλύπτουν τη δύναμη του λαού στο ΠΑΣΟΚ (οι ίδιοι που μιλούσαν για το τέλος του). Δεν γίνεται να πετάμε στον κάδο της ιστορίας τα σύμβολά του, επειδή κάποιοι έχουν ενοχικό σύνδρομο για τα όποια λάθη του παρελθόντος. Το μήνυμα στις προηγούμενες εκλογές το έδωσε ο ίδιος ο λαός, και το ακούσαμε όλοι μας: ΠΑΣΟΚ και μόνο ΠΑΣΟΚ.

Το επικείμενο συνέδριο του κόμματος τον Δεκέμβριο έχει μόνο ένα θέμα να αναδείξει: Το αίτημα για το «όλον ΠΑΣΟΚ.» ΚΙΝΑΛ, ΚΙΔΗΣΟ, απομεινάρια του ΔΗΜΑΡ, και λοιπές κινήσεις και τάσεις, όταν έρθει η στιγμή, να ενταχθούν όλα στο ΠΑΣΟΚ.

Άλλωστε το συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής τον Μάρτιο δεν πέτυχε τον σκοπό του, δηλαδή την ομογενοποίηση των κομμάτων. Τα κόμματα κάτω από την «ομπρέλα» του ΚΙΝΑΛ υπάρχουν ακόμη και βγάζουν μάλιστα και τις δικές τους ανακοινώσεις. Παράλογο δε αλλά αληθινό μεν, ότι άτομα που είχαν πρωτοστατήσει στην αλλαγή του φορέα και εκείνοι εμμέσως αποδέχονται ότι ήταν λάθος και ζητούν επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ…

Η παράταξη με την μεγάλη δημοκρατική παράδοση πρέπει και οφείλει στον κόσμο της να αναγεννηθεί. Εάν ξαναγίνουμε ΠΑΣΟΚ, τότε η απήχηση μας και ο ρόλος μας στα πολιτικά δρώμενα της χώρας είναι δεδομένη. Αυτό πρέπει να είναι το διακύβευμα στο επερχόμενο συνέδριο αλλά και για τις ανοικτές εκλογές για ανάδειξη αρχηγού του ΠΑΣΟΚ. . Τι ζητάμε? Όχι επιστροφή στο παρελθόν αλλά επιστροφή στις πραγματικές αξίας του ΠΑΣΟΚ, εκείνες του σοσιαλισμού. Με ανοικτές διαδικασίες!».

The post Νίκος Παπανδρέου: Αποτυχημένο εγχείρημα το Κίνημα Αλλαγής – Συνέδριο ΠΑΣΟΚ και εκλογή αρχηγού από τη βάση appeared first on kyvernisi.com.

Ο κ. Βαρεμένος αναφέρει πως στις σημερινές δηλώσεις του ο κ. Καραμανλής «μας πληροφορεί ότι με υπουργική απόφαση καταργεί άρθρο νόμου, το οποίο έχει ψηφίσει ο ίδιος στη Βουλή και αφορά στη διαδικασία ανανέωσης διπλωμάτων των άνω των 75 ετών οδηγών».  «Ο υπουργός της ‘τόσο καλά προετοιμασμένης κυβέρνησης’, χρειάζεται 6 μήνες για να του εισηγηθούν οι υπηρεσίες τι πρέπει να αλλάξει στο νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ» σχολιάζει και προσθέτει ότι «ο κ. Καραμανλής επικαλείται τις άλλες χώρες της Ευρώπης για να επαναφέρει στην πλήρη αρμοδιότητα των γιατρών την τελική κρίση για τα διπλώματα αυτά, λες και είναι οι άλλες χώρες που θέσπισαν το φακελάκι και το γρηγορόσημο».

«Ο κ. υπουργός της ‘αντιλαϊκιστικής κυβέρνησης’ θέλει να απαλλάξει τους άνω των 75 ετών οδηγούς από την ταλαιπωρία», συνεχίζει ο κ. Βαρεμένος και προσθέτει πως «για όσους τυχόν στο μεταξύ θα απαλλαγούν από τα βάσανα του μάταιου τούτου κόσμου σε ατυχήματα, ασφαλώς και θα πρέπει να ξέρει πού θα ανήκει η ευθύνη […].Εκτός και αν και αυτό περιλαμβάνεται στη θηριώδη άγνοια που φαίνεται να κινεί άγαρμπες προσπάθειες εντυπωσιασμού», σχολιάζει. Εν είδει υστερόγραφου, ο τομέαρχης Υποδομών και Μεταφορών του ΣΥΡΙΖΑ θέτει το ερώτημα «πόσο χρόνο άραγε χρειάζεται ο υπουργός προκειμένου να πληροφορηθεί από τις υπηρεσίες για τις ηλικιακές ομάδες που εμπλέκονται συχνότερα σε ατυχήματα;».

The post Γ. Βαρεμένος: Ο κ. Καραμανλής καταργεί με υπουργική απόφαση, άρθρο νόμου που έχει ψηφίσει ο ίδιος στη Βουλή appeared first on kyvernisi.com.