Κατά τη διάρκεια της συνάντησης που διήρκεσε περίπου 1,5 ώρα, ο κ. Πατούλης αφού ευχαρίστησε τα στελέχη των «κιτρινόμαυρων» για την παρουσία τους, είπε μεταξύ άλλων: «Είμαστε ακριβώς 39 ημέρες εδώ ως διοίκηση. Σαφέστατα όλες μας οι δυνάμεις τίθενται υπέρ του σχεδιασμού και κυρίως της υλοποίησης του ότι έχει συμφωνηθεί και προφανώς θα το δούμε μέσα από συγκεκριμένες ημερομηνίες και δυνατότητες που έχουμε για το αύριο. Να ξέρετε ότι όπως είχαμε πει από την επίσκεψη του καλοκαιριού όπως είχαμε πει πριν αναλάβουμε, είμαστε απολύτως προσανατολισμένοι στην υλοποίηση, στην ολοκλήρωση και σε κάθε βοήθεια αυτού του μεγάλου εγχειρήματος, της Αγιά Σοφιάς και οι υπηρεσίες μου, οι εντολές που έχουν λάβει είναι, να μην χάνεται ούτε μέρα χωρίς να υπάρχει λόγος».

Κατά την έξοδό τους και παρουσία των τηλεοπτικών συνεργείων, ο Περιφερειάρχης Αττικής δήλωσε: «Η Αγια – Σοφιά θα γίνει. Είμαστε αποφασισμένοι να μη χαθεί ούτε μία ημέρα. Σήμερα μαζί με τον πρόεδρο αλλά και το Δήμαρχο δώσαμε μία υπόσχεση. Κανείς να μην καθυστερήσει και όλοι να χαρούμε την Αγιά Σοφιά με τον γρηγορότερο τρόπο ώστε το έργο να χαίρονται για εκατοντάδες χρόνια οι ΑΕΚτζήδες και όλοι οι πολίτες της Αττικής. Η γραφειοκρατία που μπορεί να υπήρχε στο παρελθόν δεν θα υπάρχει στο παρόν και το μέλλον και θεωρώ ότι γρήγορα θα δούμε τα αποτελέσματά».

Ο Δημήτρης Μελισσανίδης από την πλευρά του τόνισε: «Κάναμε μια καλή κουβέντα και καταλάβαμε όλοι ότι το έργο αυτό πρέπει να γίνει όσο μπορούμε πιο γρήγορα. Έχουμε τη διαβεβαίωση του Περιφερειάρχη ότι όλα θα τρέξουν. Θέλω να πιστεύω και είμαι σίγουρος ότι όλα θα πάνε καλά. Και η δημοτική αρχή πρέπει να κάνει κάποια έργα γύρω από το γήπεδο».

Στην τελευταία πρόταση του διοικητικού ηγέτη της ΑΕΚ, τοποθετήθηκε ο Δήμαρχος Νέας Φιλαδέλφειας, Γιάννης Βούρος: «Υπάρχουν κάποια έργα στον περιβάλλοντα χώρο του γηπέδου που θα αρχίσουν άμεσα και είναι ένα σκαλοπάτι για να δούμε ολοκληρωμένο το έργο που έχει δρομολογηθεί».

Την ΑΕΚ εκπροσώπησαν επίσης ο Α΄ Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, Μηνάς Λυσάνδρου και ο Β΄ Αντιπρόεδρος και πρόεδρος της Ερασιτεχνικής Αλέξης Αλεξίου. Το «παρών» έδωσαν εκ μέρους της εταιρίας Dimand ο project manager Δημήτρης Ανδριόπουλος μαζί με τους Πάνο Παναγιωτίδη, Μιχάλη Αναστασόπουλο.

* «Σα στο σπίτι σας» προϋπάντησε ο Περιφερειάρχης τον «ισχυρό άνδρα» της ΠΑΕ, ο οποίος υπό τα ασταμάτητα «κλικ» των φωτορεπόρτερ έκανε από την αρχή σαφείς τις… προθέσεις του: «Εντάξει οι φωτογραφίες. Το γήπεδό να τελειώσουμε»!

The post Πατούλης σε συνάντηση για το γήπεδο της ΑΕΚ: Δεν θα υπάρχει γραφειοκρατία appeared first on kyvernisi.com.

Καθημερινά αναρτώνται στο πρόγραμμα «Διαύγεια» χιλιάδες Πράξεις δημοσίων φορέων, οι οποίες αφορούν την έγκριση αιτημάτων πίστωσης μικρών χρηματικών ποσών για εξυπηρέτηση καθημερινών λειτουργικών αναγκών. Όμως, σε πολλές περιπτώσεις το διαχειριστικό κόστος διεκπεραίωσης του αιτήματος τελικά ξεπερνά κατά πολύ το αιτούμενο ποσό της δαπάνης. Παράλληλα, το ερώτημα “γιατί να χρειάζεται να συνεδριάσει ένα σώμα 40-50 ανθρώπων, όπως ένα δημοτικό συμβούλιο ή η σύγκλητος Πανεπιστημίου για να διαπιστώσει ότι …κάποιος εκτυπωτής χρειάζεται μελάνι” μοιάζει ρητορικό, όμως οι προεκτάσεις της διαδικασίας φέρνουν τη συζήτηση σε καθαρά πρακτικό επίπεδο.

Το Εργαστήριο Οικονομικής Ανάλυσης και Πολιτικής του Τμήματος Οικονομικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) χαρτογράφησε τη διαδρομή των δαπανών από τη στιγμή που θα υποβληθεί ένα αίτημα πίστωσης, μέχρι την πληρωμή του δικαιούχου. Υπολόγισε μάλιστα το διαχειριστικό κόστος των παραγγελιών συχνής χρήσης, δηλαδή μέτρησε σε χρόνο και χρήμα τη γραφειοκρατία του δημόσιου λογιστικού για τον έλεγχο των δαπανών του κράτους. Πρόκειται για την επικαιροποίηση -με στοιχεία έως τον Αύγουστο του 2018- της αναφοράς του έργου υπό τον τίτλο «Μίδας», το οποίο υλοποιήθηκε το 2014 και χρηματοδοτήθηκε από το ΕΣΠΑ και εθνικού πόρους.

Τα ευρήματα της έρευνας, που παρουσιάζει το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, είναι αποκαλυπτικά. Μέσα στη διαδρομή των σαράντα βημάτων, που ακολουθεί κάθε αίτημα δαπάνης από την υποβολή του, τίθενται εύλογα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας, όσο και για την αξιοποίηση των ανθρώπινων και οικονομικών πόρων των δημόσιων φορέων, καθώς και για το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της «χαρτούρας». Μπορεί να βελτιωθεί το σύστημα χωρίς «εκπτώσεις» στα κριτήρια της διαφάνειας;

Κ. Πιερρακάκης: Η ψηφιοποίηση πρέπει να πηγαίνει μαζί με την απλοποίηση των διαδικασιών

«Η εικόνα αυτή δεν μας τιμά ως κράτος», παραδέχεται ο υπουργός Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκος Πιερρακάκης, υπόψη του οποίου ετέθησαν από το ΑΠΕ-ΜΠΕ τα συμπεράσματα της έρευνας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.

Ερωτηθείς, πώς μπορεί να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα του συστήματος χωρίς «εκπτώσεις» στα κριτήρια της διαφάνειας απαντά: «Οι υπηρεσίες δεν “μιλούν” μεταξύ τους, δεν υπάρχει διαλειτουργικότητα. Με τη διαλειτουργικότητα μεταξύ των μητρώων των διαφόρων υπηρεσιών, που είναι ένας από τους βασικότερους στόχους του υπουργείου μας, θα αντιμετωπιστούν αγκυλώσεις μεταξύ των δημοσίων υπηρεσιών, που φέρνουν αποτελέσματα σαν αυτά που διαβάζουμε στην έρευνα».

Επισημαίνει, ωστόσο, ότι «η ψηφιοποίηση από μόνη της δεν αρκεί για την πάταξη της γραφειοκρατίας».

«Η ψηφιοποίηση πρέπει να πηγαίνει μαζί με την απλοποίηση των διαδικασιών. Εάν δεν συνδυαστούν, το μόνο που κάνεις είναι να καταλήγεις να ψηφιοποιείς την γραφειοκρατία. Αυτό πρέπει σταδιακά να το σκοτώσουμε», εξηγεί ο κ. Πιερρακάκης.

 «Τα βήματα αυξάνονται αντί να μειώνονται»

Ένα από τα παράδοξα, που ανέδειξε η επικαιροποίηση των στοιχείων του 2014, είναι ότι οι γραφειοκρατικές διαδικασίες, όχι απλά δε μειώθηκαν αλλά τα βήματα για την έγκριση ενός αιτήματος δαπάνης αυξήθηκαν από τα 32 στα 40 και κατά περιπτώσεις σε ακόμη περισσότερα. Αυτή είναι μία από τις πρώτες παρατηρήσεις του συντονιστή της έρευνας, καθηγητή Οικονομικής Θεωρίας και Πολιτικής του ΑΠΘ -και μέχρι τον περασμένο Αύγουστο αντιπρύτανη Οικονομικών- Νίκου Βαρσακέλη.

Η διαδικασία των απευθείας αναθέσεων θεωρητικά προβλέφθηκε, για να διευκολύνει τους δημόσιους φορείς να καλύπτουν τις ανάγκες τους εκείνες που δεν μπορούν να προϋπολογιστούν και να προβλεφθούν στο πλαίσιο μεγάλων διαγωνισμών. «Επιτρέπεται η με απευθείας ανάθεση σύναψη σύμβασης προμήθειας προϊόντων, παροχής υπηρεσιών ή εκτέλεσης έργων για ετήσια δαπάνη μέχρι ποσού είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ», αναφέρεται στο σχετικό άρθρο του νόμου για τις «Αρχές Δημοσιονομικης διαχείρισης και εποπτείας».

«Το δημόσιο λογιστικό έχει δύο βασικούς στόχους: Τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα. Αυτό το οποίο έχουμε κάνει τα τελευταία χρόνια -και λόγω των μνημονίων- είναι πως έχουμε επικεντρωθεί στο να βάλουμε διαδικασίες, για να περιορίσουμε τη διαφθορά, άρα να αυξήσουμε τη διαφάνεια. Συνεπώς εμπλέκονται πάρα πολλοί σε μία διαδικασία και η αποτελεσματικότητα έχει πάει πια στο ναδίρ», εξηγεί -σε δυο φράσεις- ο κ. Βαρσακέλης την πηγή του προβλήματος.

«Διυλίζοντας τον κώνωπα…»

Η ένταση της γραφειοκρατίας, που αφορά τις απευθείας αναθέσεις, περιγράφεται μέσα από τη ροή των απαιτούμενων εγγράφων, αποφάσεων και υπογραφών. Και κάπου εκεί, κερδίζοντας το «στοίχημα» της διαφάνειας, φαίνεται πως χάνεται η κοινή λογική. Έτσι, σήμερα, εάν ένας καθηγητής χρειάζεται ένα στυλό και αποφασίσει να αιτηθεί την αγορά του, είναι βέβαιο ότι μέχρι να το παραλάβει θα έχει τελειώσει το μελάνι από πολλά άλλα στυλό, που θα γυρεύουν αντίστοιχα αιτήματα αναπλήρωσης και εκατοντάδες υπαλλήλους να τα διεκπεραιώσουν στη διάρκεια εκατοντάδων εργατοωρών.

«Δηλαδή, για να αγοράσεις ένα στυλό μπορεί να σου κοστίσει εβδομήντα ευρώ. Αν η προμήθεια είναι μεγαλύτερη των 2.500 ευρώ θα πρέπει να γίνει σύμβαση. Τότε το κόστος ανεβαίνει γιατί υπάρχουν κι άλλα στάδια διαδικασίας. Θα πρέπει εκεί να γίνει νομική σύμβαση από το τμήμα προμηθειών, θα απασχοληθεί άτομο που θα συντάξει τη σύμβαση με τις προδιαγραφές, θα την υπογράψει ο προϊστάμενος του τμήματος προμηθειών, θα τη μονογράψει ο διευθυντής οικονομικών υπηρεσιών και αντίστοιχος αντιπρύτανης οικονομικών και θα πάει να την υπογράψει και ο ανάδοχος και το κόστος εκεί ξεπερνάει τα 150 ευρώ. Για κάθε διαδικασία έχουμε ένα τέτοιο κόστος σε ένα πανεπιστήμιο ή έναν δημόσιο φορέα», εξηγεί ο κ. Βαρσακέλης.

Στο ΑΠΘ η διαδικασία διενέργειας προμήθειας με απευθείας ανάθεση, που ακολουθείται από τις ακαδημαϊκές μονάδες, αλλά και την κεντρική διοίκηση του ΑΠΘ είναι ενιαία, δηλαδή κάθε μονάδα για οποιαδήποτε προμήθεια ανεξάρτητα από το ύψος της δαπάνης μέχρι του ποσού των 20.000 ευρώ περνάει από τη διαδικασία των 40 βημάτων.

«Πέντε αναρτήσεις στη Διαύγεια και έξι στάσεις στο Πρωτόκολλο»

Επικαλούμενος και την εμπειρία της διοίκησης, που άσκησε ως αρμόδιος για τα οικονομικά του ΑΠΘ αντιπρύτανης, ο κ. Βαρσακέλης αμφισβητεί τη σκοπιμότητα πολλών εκ των 40 βημάτων, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις εκτιμά πως θα μπορούσαν να συντμηθούν.

Για παράδειγμα, για την ανάρτηση των Πράξεων στη «Διαύγεια» εξηγεί ότι «ανεβαίνει αρχικά το αίτημα που θα κάνει ο καθηγητής, το Τμήμα, δεύτερη φορά ανεβαίνει από την οικονομική υπηρεσία η απόφαση ανάληψη υποχρέωσης, τρίτη φορά και πάλι από την διεύθυνση οικονομικής διαχείρισης ανεβαίνει η έγκριση της ανάθεσης, τέταρτη από τη μονάδα που αιτείται αναρτάται η σύμβαση και πέμπτη φορά γίνεται η ανάρτηση των εντολών πληρωμής, όταν θα ανατεθεί στον προμηθευτή». «Το ίδιο πράγμα ανεβαίνει συνεχώς. Το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν θα μπορούσε να συντμηθεί», επισημαίνει ο καθηγητής.

Το …«αδηφάγο τέρας» της γραφειοκρατίας αποκτά ακόμη πιο μυθικές διαστάσεις, παρατηρώντας κανείς στον σχετικό χάρτη των διαδικασιών, ότι το ίδιο αίτημα θα πρέπει να περάσει από το Τμήμα Πρωτοκόλλου έξι φορές, στα διάφορα στάδια της διαδικασίας!

«Εκατοντάδες άνθρωποι απασχολούνται στο Πρωτόκολλο, για να περνάει το ίδιο πράγμα έξι φορές, τη στιγμή που τα τμήματα δεν έχουν διοικητικό προσωπικό και οι μισοί τουλάχιστον θα μπορούσαν να απασχολούνται εκεί που υπάρχει ανάγκη», αναφέρει ο καθηγητής.

«Η δωρεά που άργησε μια μέρα»

Μία από τις ερμηνείες που ο κ. Βαρσακέλης δίνει στις αγκυλώσεις των γραφειοκρατικών διαδικασιών αφορά στο ότι «το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, που βγάζει όλες αυτές τις διαδικασίες, δεν είναι ο χρήστης, άρα δεν μπορεί να κατανοήσει και το πρόβλημα».

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρει την ιστορία μιας «πολύπαθης» δωρεάς: «Κάναμε διεθνή διαγωνισμό -προβλέπεται όταν η προμήθεια είναι μεγαλύτερη των 150.000 ευρώ- για προμήθεια βιβλίων. Ήλθε κάποιες μέρες μετά μια δωρεά στη Νομική Σχολή, ύψους 18.000 ευρώ για να αγοραστούν βιβλία. Αυτές οι 18.000 ευρώ τώρα δεν μπορούν να διατεθούν με απευθείας ανάθεση. Θα πρέπει να προκηρυχθεί διεθνής διαγωνισμός για 18.000 ευρώ! Όμως, αν είχαν έλθει πρώτα οι 18.000 ευρώ της δωρεάς, θα γινόταν η απευθείας ανάθεση και μετά ο διαγωνισμός. Από τη στιγμή που βγαίνουν διαγωνισμοί για ένα είδος προμήθειας, ακόμη και για την αγορά ενός στυλό θα πρέπει να γίνει διεθνής διαγωνισμός. Αυτά είναι προβλήματα που έχουν εμφανιστεί στην πορεία».

Αντίστοιχη εμπειρία είχε η αρμόδια διεύθυνση του υπουργείου Παιδείας, όταν κλήθηκε να λύσει τον «γρίφο» της αγοράς γραφικής ύλης για τις διευθύνσεις πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας. Δεν μπορεί μία περιφερειακή διεύθυνση πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης να αγοράσει μολύβια, αλλά πρέπει να τα προμηθευτεί το υπουργείο ως η κεντρική αρχή. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως έπρεπε να συγκεντρώσει από 150 διευθύνεις ό,τι χαρτικά, φωτοτυπικά, στυλό, μολύβια μπορεί να χρειάζονται, να τα ομαδοποιήσει, να βγάλει διαγωνισμό και στο τέλος να τα μοιράσει.

«Το κόστος»

Όλες οι παραπάνω διαδικασίες είναι προφανές ότι έχουν κόστος, το οποίο το Εργαστήριο Οικονομικής Ανάλυσης και Πολιτικής του ΑΠΘ μέτρησε και υπολόγισε, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις σχετικές παραμέτρους. Για παράδειγμα, ως βάση για τον προσδιορισμό του εργασιακού κόστους έλαβε υπόψη το μηνιαίο εισόδημα διοικητικού υπαλλήλου που εργάζεται 10 χρόνια. Η χρονομέτρηση των διαδικασιών έγινε μέσω συνεντεύξεων με το προσωπικό των αντίστοιχων τιμημάτων. Πόσο κοστίζουν λοιπόν τα 40 βήματα;

«Το συνολικό κόστος της διαδικασίας της απευθείας προμήθειας χωρίς την υπογραφή σύμβασης με τον προμηθευτή, δηλαδή δαπάνη προμήθειας μικρότερη των 2.500 ευρώ, ανέρχεται σε 70 ευρώ και αυξάνει σημαντικά και μπορεί να πλησιάσει τα 200 ευρώ σε συμβάσεις άνω των 10.000 ευρώ».

Το ετήσιο κόστος για το ΑΠΘ εκτιμάται πως ξεπερνά το ένα εκατομμύριο ευρώ. «Το 2013 με τα λιγότερα βήματα είχαμε υπολογίσει με την οικονομική υπηρεσία -με βάση το πόσα αιτήματα είχαν και πόσες τέτοιες πράξεις είχαν καταγραφεί- ότι το κόστος της διαδικασίας για ό,τι ήταν κάτω από 20.000 ξεπερνούσε το 1 εκατομμύριο ευρώ. Όταν έχουμε πάει από τα 32 βήματα στα 40, αν κάνουμε μια αναλογική διαδικασία το κόστος ανεβαίνει στο 1,2 εκατ. ευρώ. Αν σκεφτούμε ότι έχουμε 50 πανεπιστήμια μπορούμε να αντιληφθούμε την επιβάρυνση για το ελληνικό κράτος», εξηγεί ο κ. Βαρσακέλης.

Δεδομένου, μάλιστα, ότι η διαβίβαση των εγγράφων δεν γίνεται πλήρως με ηλεκτρονικό τρόπο, στο σύνολο των ωρών που δαπανώνται για την ολοκλήρωση μιας παραγγελίας σημαντικό κόστος έχει και ο χρόνος που χάνεται στις διαδρομές των υπαλλήλων από κτίριο σε κτίριο, ή από γραφείο σε γραφείο, από τη μία υπηρεσία στην άλλη και ο αντίστοιχος χρόνος αναμονής στη σειρά εξυπηρέτησης. Το κόστος αυτό είναι επιπλέον των 70 ευρώ ανά προμήθεια.

«Το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της υπογραφής»

Ένα ακόμη σημείο από τα παράδοξα της διαδικασίας, που εκτός από το ότι ανεβάζει το διαχειριστικό κόστος, έχει και επιπτώσεις περιβαλλοντικού χαρακτήρα είναι οι διπλές υπογραφές. Σε ολόκληρη τη διαδικασία των 40 βημάτων μοναχά σε πέντε δεν απαιτείται φυσική υπογραφή σε χαρτί. Στα υπόλοιπα βήματα απαιτείται τόσο ψηφιακή όσο και φυσική υπογραφή.

«Εκεί που έβαζα ψηφιακή υπογραφή έπρεπε να βάζω και φυσική κι αυτό γιατί, σύμφωνα με το Ελεγκτικό Συνέδριο, στο αρχείο πρέπει να υπάρχει το έγγραφο υπογεγραμμένο και σε φυσική μορφή», θυμάται ο κ.Βαρσακέλης από την εμπειρία του ως αντιπρύτανης Οικονομικών.

«Η άποψή μου είναι ότι κανονικά πουθενά δεν χρειάζεται φυσική υπογραφή, ακόμη και στις συμβάσεις μπορεί μπει ηλεκτρονικά και όταν εφαρμοστεί η προαναγγελθείσα από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων ηλεκτρονική έκδοση τιμολογίων, θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει όλο το σύστημα ηλεκτρονικό», προσθέτει.

«Οι διαγωνισμοί»

Ερωτηθείς αν οι ανάγκες του Πανεπιστημίου κι αντίστοιχα άλλων δημόσιων φορέων θα μπορούσαν να ομαδοποιηθούν και να προϋπολογιστούν, ώστε οι προμήθειες να γίνουν μέσα από διαγωνιστικές διαδικασίες που θα ικανοποιήσουν τα αιτήματα για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ο κ. Βαρσακέλης απαντά: «Σε μεγάλους φορείς όπως είμαστε εμείς το να κάνεις έναν διαγωνισμό π.χ. για αναλώσιμα θα πάρει και χρόνο. Εμείς καταφέραμε, με το γραφείο παρέδρου, να το αποκεντρώσουμε το σύστημα, να είναι τουλάχιστον σε επίπεδο σχολής οι προμήθειες, για να μην προχωράμε σε πολύ μεγάλους διαγωνισμούς, που πάνε πίσω. Ένας πολύ μεγάλος διαγωνισμός μπορεί να πάει και 1-1,5 χρόνο να τελεσφορήσει και ιδιαίτερα αν υπάρχουν πολλοί ανάδοχοι, όπου ο ένας κυνηγάει τον άλλο. Οι ανάγκες της Φυσικομαθηματικής, για παράδειγμα, δεν είναι ίδιες με εκείνες του Οικονομικού, άρα αυτό το οποίο έχουμε κάνει εμείς ως Αριστοτέλειο είναι ότι έχουμε ομαδοποιήσει τις ανάγκες σε επίπεδο σχολής, ώστε από τη μια να έχουμε συγκέντρωση, αλλά από την άλλη να έχουμε και μια αποτελεσματικότητα, διότι αν τα μαζεύαμε όλα κεντρικά, θα δαπανούσαμε πολύ χρόνο. Για τη γραφική ύλη, για παράδειγμα, θα έπρεπε η κάθε μονάδα, δηλαδή ο καθηγητής του τομέα, να πει ότι “θα χρειαστώ 5 στυλό, 10 μολύβια και τρεις σβήστρες”, να τα μαζέψει όλα ο τομέας, μετά το τμήμα να μαζέψει όλων των τομέων και εργαστηρίων να τα δώσει σε επίπεδο κοσμητείας και μετά από επίπεδο κοσμητείας να μαζευτούν σε επίπεδο Πανεπιστημίου. Πας κι αγοράζεις το στυλό εντέλει».

«Η διεθνής πρακτική»

Σε ό,τι αφορά τη μέθοδο που εφαρμόζουν πανεπιστήμια στο εξωτερικό για να λύσουν την εξίσωση της διαφανούς αποτελεσματικότητας ο καθηγητής διευκρινίζει: «Στη Γερμανία, όπως γνωρίζω, δεν έχουν όλα αυτά τα στάδια της διαγωνιστικής διαδικασίας. Εκεί εφαρμόζουν και κάποια συστήματα προμηθειών που εμείς δεν ήμασταν ακόμη έτοιμοι να τα εφαρμόσουμε, τα δυναμικά συστήματα προμηθειών. Μία λύση που έχουν βρει πανεπιστήμια στο εξωτερικό είναι ότι κάνουν έναν διαγωνισμό για δύο χρόνια, π.χ. ότι έναν συγκεκριμένο τύπο υπολογιστή θα τον προμηθεύει αυτός που πήρε τον διαγωνισμό, άρα όσοι υπολογιστές κι αν χρειαστούν και με όριο ένα πλαφόν θα αγοραστούν από εκεί».

«Οι προτάσεις»

Σχετικά με τις δυνατότητες βελτίωσης της αποτελεσματικότητας του συστήματος, ο καθηγητής του ΑΠΘ εκτιμά ότι «τα μισά βήματα μπορούν να κοπούν κατευθείαν και χωρίς να επηρεαστεί καθόλου το θέμα της διαφάνειας». «Από εκεί και πέρα», προσθέτει, «περνάμε και στο θέμα της ευθύνης», καθώς «όλοι τώρα λένε “ας πάρει την απόφαση ο πρύτανης”», όμως «ο καθένας πρέπει να αναλάβει την ευθύνη του».

«Δεν χρειάζεται όταν θα ζητήσω να πάρω 10 στυλό να υπογράψει ο πρύτανης ή ο αντιπρύτανης, θα πρέπει να τα αγοράζει η υπηρεσία κατευθείαν, με την υπογραφή ούτε καν του γενικού διευθυντή. Άλλωστε, τι σημαίνει ότι εγκρίνει ο πρύτανης; Θα μπορούσε ο πρύτανης να πει στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών “μην αγοράζετε στυλό και μολύβια”; Θα πάει να δει αν τα χρειάζονται ή όχι; Δεν εξυπηρετεί τίποτα. Πριν από τον αντιπρύτανη έχει υπογράψει ο αρμόδιος υπάλληλος, ο προϊστάμενος και ο διευθυντής και μετά πάει στο πρυτανικό συμβούλιο να δοθεί έγκριση να γίνει η δαπάνη. Είναι τρελό», εξηγεί ο κ. Βαρσακέλης.

Σημειώνει, δε, πως ακριβώς το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και οι δήμοι: «Δεν είναι ο πρύτανης κι ο αντιπρύτανης, αλλά είναι ο δήμαρχος κι ο αντιδήμαρχος, δεν είναι η σύγκλητος αλλά είναι το δημοτικό συμβούλιο, δεν είναι το πρυτανικό συμβούλιο αλλά είναι η οικονομική επιτροπή, άρα όλα αυτά είναι ένας φόρτος και μπορούμε να εξοικονομήσουμε και ανθρώπους και χρήμα. Δεν είναι δυνατόν να αποφασίζει το δημοτικό συμβούλιο ή η οικονομική επιτροπή του δήμου, αν θα πάρουν 10 σκούπες, είναι τρελό».

«Μπορούν να καταργηθούν τουλάχιστον 20 βήματα που δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα, μπορούμε να τα συντμήσουμε. Θέλει οπωσδήποτε εξορθολογισμό το σύστημα, να διασφαλίσουμε τη διαφάνεια με χαμηλότερο γραφειοκρατικό κόστος», προσθέτει.

«Το σχέδιο ψηφιακής διακυβέρνησης του ΑΠΘ»

Με την πεποίθηση πως η καθημερινή γραφειοκρατία επιβάλλεται σε μεγάλο βαθμό από το θεσμικό πλαίσιο, αλλά εν μέρει και από εσωτερικές διαδικασίες, που μπορούν να μειωθούν, αλλάζοντας νοοτροπία και φιλοσοφία προσέγγισής τους, ο νέος πρύτανης του ΑΠΘ -από 1η Σεπτεμβρίου 2019- καθηγητής Νίκος Παπαϊωάννου παρουσιάζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τον σχεδιασμό των πολιτικών εκσυγχρονισμού των διοικητικών διαδικασιών, που ξεκινά να υλοποιεί.

Στο επίκεντρο του σχεδιασμού αυτού βρίσκεται η λειτουργία Ηλεκτρονικού Μητρώου Διαδικασιών το οποίο θα καταγράφει, θα αποτυπώνει και θα τυποποιεί τις διοικητικές διαδικασίες, θα καταγράφει τα αναγκαία υποστηρικτικά έγγραφα και τη διοικητική νομοθεσία και θα ενσωματώνει διαρκώς ενημερώσεις απλούστευσης και ψηφιοποίησης.

«Προωθούμε την ηλεκτρονική διακίνηση εγγράφων. Σχεδιάζουμε και αναπτύσσουμε εφαρμογή υποστήριξης της διοικητικής λειτουργίας, η οποία περιλαμβάνει την αποτύπωση οργανογράμματος του ΑΠΘ, την περιγραφή των αρμοδιοτήτων κάθε οργανωτικής μονάδας, τον προσδιορισμό της αναγκαίας στελέχωσης κατά ειδικότητα, την αποτύπωση των αναγκαίων τυπικών προσόντων με σκοπό την υποστήριξη των διαδικασιών μεταβολών κατά οργανωτική μονάδα», γνωστοποίησε ο κ. Παπαϊωάννου μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

The post Πόσο κοστίζει σε χρόνο και χρήμα η γραφειοκρατία των δημόσιων φορέων χαρτογραφημένη σε 40 βήματα appeared first on kyvernisi.com.

Σύμφωνα με πληροφορίες που έχει δημοσιεύσει η εφημερίδα «Καθημερινή», στόχος της προωθούμενης ρύθμισης, όπως αναφέρεται και στην εισηγητική έκθεση του νομοσχεδίου, είναι να εμπλουτιστεί το ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα «μητρώο πολιτών» με την προσθήκη του αριθμού μητρώου κοινωνικής ασφάλισης κάθε εγγεγραμμένου πολίτη και να ολοκληρωθεί έτσι η  διαλειτουργικότητα στην παροχή στοιχείων σε άλλους φορείς της δημόσιας διοίκησης. Με τον τρόπο αυτό, θα απλοποιηθούν οι διαδικασίες, θα εξαλειφθούν οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και εν κατακλείδι θα μειωθούν τα διοικητικά βάρη επ’ ωφελεία των πολιτών.

Σύμφωνα με το σχετικό άρθρο, στο δημοτολόγιο θα αναγράφονται ο αριθμός της οικογενειακής μερίδας, ο αύξων αριθμός εγγραφής κάθε μέλους στην οικογενειακή μερίδα, η χρονολογία εγγραφής, το επώνυμο, το κύριο όνομα, το όνομα του πατέρα, το όνομα της μητέρας, η χρονολογία γέννησης, η κατοικία, το θρήσκευμα, ο τρόπος και η χρονολογία κτήσης της ελληνικής ιθαγένειας και της ιδιότητας του δημότη, το έτος και ο τρόπος εγγραφής στα μητρώα αρρένων, η χρονολογία διαγραφής και η αιτιολογία αυτής, ο ΑΜΚΑ και κάθε άλλο σχετικό στοιχείο που προβλέπει ο τύπος των φύλλων του δημοτολογίου. Με απόφαση του υπουργού Εσωτερικών θα καθοριστούν οι αναγκαίες τεχνικές προσαρμογέςτου πληροφοριακού συστήματος, ο τύπος και το περιεχόμενο των εκδιδόμενων πιστοποιητικών και βεβαιώσεων, καθώς και ο χρόνος έναρξης εφαρμογής της διάταξης.

Με αυτό τον τρόπο εκτιμάται πως θα μπορούν τα πληροφοριακά συστήματα του υπουργείου Εργασίας και συγκεκριμένα οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης να λαμβάνουν την πληροφορία και να ψηφιοποιούν όλα τα δεδομένα, προκειμένου να γίνεται πλέον αυτοματοποιημένα και σε ελάχιστο χρόνο η ψηφιακή έκδοση της σύνταξης.

Σημαντική βελτίωση στους χρόνους έκδοσης των συντάξεων θα υπάρχει και στις περιπτώσεις συνταξιοδότησης λόγω θανάτου.

Στόχος της ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας είναι τον Ιούνιο του 2020 το 34,37% των νέων συντάξεων να εκδίδεται ψηφιακά μέσα σε 24 ώρες. Τα επόμενα στάδια στην πορεία προς την υλοποίηση του σχεδίου «ψηφιακή σύνταξη» προβλέπουν πως τον Ιανουάριο του 2021 θα πρέπει να προστεθεί άλλο ένα 23,39% στον όγκο των ψηφιακών συντάξεων, ώστε να εκδίδεται πλέον χωρίς ανθρώπινο χέρι το 57,76% των νέων αιτήσεων. Το τρίτο ορόσημο είναι σε δύο χρόνια από σήμερα, τον Ιούνιο του 2021, οπότε το 90% πλέον των νέων συντάξεων θα πρέπει να εκδίδεται ψηφιακά.

The post Ψηφιακή Σύνταξη: Μέσω ΑΜΚΑ το πρώτο βήμα για να καμφθούν οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις appeared first on kyvernisi.com.

«Σε πολλές περιπτώσεις είχε επιχειρηθεί να προκαταληφθεί η κρίση των λειτουργών της Δικαιοσύνης», τονίζει και δηλώνει βέβαιος ότι οι δικαστές που ερευνούν τις καταγγελίες για τον ρόλο του περιβόητου “Ρασπούτιν” θα βρουν και θα αναδείξουν την αλήθεια. «Σε κάθε περίπτωση η προσωπική μου άποψη είναι ότι κανείς δεν μπορεί να κινείται για πάντα στο σκοτάδι», σημειώνει ο υπουργός Δικαιοσύνης.

Για τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, ο κ. Τσιάρας δηλώνει ότι θα κινούνται προς την κατεύθυνση της αυστηροποίησης του πλαισίου για την υφ’ όρους απόλυση βαρυποινιτών και την αποφυλάκιση αμετανόητων εγκληματιών και τρομοκρατών.

Αναφερόμενος στο ζήτημα της καθυστέρησης στην απονομή δικαιοσύνης, διαβεβαιώνει ότι υπάρχει η πολιτική βούληση «να συγκρουστούμε με τη γραφειοκρατία και τις αγκυλώσεις (…) και να διευκολύνουμε στην πράξη το έργο των Ελλήνων δικαστών», ζητεί από τους τελευταίους τη συνδρομή τους στην επίλυση του προβλήματος και δεσμεύεται ότι έως το τέλος του έτους θα έχει νομοθετηθεί η σύσταση ειδικών τμημάτων στα δικαστήρια , όπου εξειδικευμένοι δικαστές θα εκδικάζουν υποθέσεις ανταγωνισμού, συμβάσεων κ.λπ.

Τέλος, χαρακτηρίζει πιθανή τη συγχώνευση της Οικονομικής Εισαγγελίας με την Εισαγγελία Διαφθοράς.

The post Τσιάρας: Θα συγκρουστούμε με τη γραφειοκρατία και τις αγκυλώσεις appeared first on kyvernisi.com.

Ο κ. Πιερρακάκης τόνισε την ανάγκη η χώρα να περάσει στην ψηφιακή εποχή ώστε κάθε πολίτης να μην έχει ρόλο διακομιστή εγγράφων ενώ επεσήμανε ότι «ουσιαστικά με το σημερινό νομοσχέδιο ξεκινάμε για την πρώτη αρχή, η οποία περιλαμβάνεται και στη Βίβλο Ψηφιακού Μετασχηματισμού, που διαμορφώνεται εσωτερικά κα όταν ολοκληρωθεί θα βγει στη διαβούλευση.

«Η αρχή “μόνον άπαξ” σημαίνει ότι, μόλις ο πολίτης καταχωρεί στο αρμόδιο μητρώο ένα δεδομένο, αυτό ενημερώνεται αυτόματα σε όλα τα υπόλοιπα μητρώα του δημοσίου τομέα. Άρα το δημόσιο παύει να ζητά πληροφορίες, που ήδη έχει», ανέφερε ο κ. Πιερρακάκης. Εξήγησε, ότι έτσι, ο πολίτης δεν θα έχει το ρόλο «διακομιστή εγγράφων». Αυτό θέλει πάρα πολλή δουλειά για να γίνει, συνέχισε ο κ. Πιερρακάκης, «ωστόσο πρέπει να είναι ο στόχος».

Εκτός από τα ψηφιακά συστήματα και τις σχεδιαστικές τους αρχές, ο κ. Πιερρακάκης στάθηκε στο άρθρο 64, που αφορά το πανεπιστημιακό άσυλο, εκτιμώντας, ότι επί της ουσίας υπάρχει μια «συμβολική αντίφαση. Αντίφαση όχι του νομοθέτη, αλλά της εθνικής συγκυρίας».

«Από τη μια», περιέγραψε ο κ. Πιερρακάκης, «ερχόμαστε να ρυθμίσουμε μια εμπροσθοβαρή εκκρεμότητα. Γιατί, κι ας έχουμε καθυστερήσει στον ψηφιακό μετασχηματισμό, πρόκειται για έναν συνειρμό, έναν συμβολισμό του 21ου αιώνα, το τι θα γίνει με τα ψηφιακά συστήματα της χώρας. Από την άλλη, ερχόμαστε να ρυθμίσουμε μια εθνική εκκρεμότητα, μια ελληνική ιδιαιτερότητα του 20ού αιώνα, το άσυλο».

Ο. Πιερρακάκης επισήμανε ότι η ελληνική δημοκρατία είναι ώριμη, γεγονός που αποτελεί κατάκτηση από όλες τις πτέρυγες του ελληνικού κοινοβουλίου, και αυτό αποδείχθηκε και στην οικονομική κρίση. «Δεν χρειάζεσαι άσυλο από αυτή τη δημοκρατία. Δεν χρειάζεσαι τείχος από αυτή τη δημοκρατία. Χρειάζεσαι αντίθετα τα όποια τείχη να πέσουν. Οι Γάλλοι, οι οποίοι διακρίνονται για την επαναστατικότητά τους, για τις ιδέες που παράγουν και για τα ιδεολογικά ρεύματα στα πανεπιστήμιά τους, κατάφεραν να το ρυθμίσουν, νομίζω ότι μπορούμε και εμείς», ανέφερε χαρακτηριστικά και προσέθεσε: «Το ελληνικό πανεπιστήμιο ήταν το επίκεντρο του μεταπολεμικού ελληνικού αφηγήματος. Τα παιδιά της κατοχής και του εμφυλίου είχαν ένα στόχο: να σπουδάσουν τα δικά τους παιδιά – και αυτά τα δικά τους παιδιά. Αυτό το πετύχαμε: ήταν ο ιμάντας της κοινωνικής κινητικότητας της χώρας. Αλλά ταυτόχρονα ισχύει και το ρητό του Αινστάιν: η ζωή είναι σαν το ποδήλατο – αν σταματήσεις να κινείσαι, πέφτεις».

Και ο κ. Πιερράκης συνέχισε: «Το Μάιο του 2010 έχει έρθει στην Ελλάδα ο διάσημος αρθρογράφος των «NY Times» Τίμας Φρίντμαν. Είχε συναντήσει την τότε πολιτική ηγεσία και γράψει ένα άρθρο, το οποίο έλεγε: τα επόμενα χρόνια, για να αξιολογώ την εξέλιξη της κρίσης στην Ελλάδα, δε θα κοιτάζω τα οικονομικά μεγέθη. Θα κοιτάζω τι κάνουν οι νέοι Έλληνες. Αν τους δεις να φεύγουν, ξεκίνα να πουλάς ελληνικά ομόλογα. Αν τους δεις να μένουν, και κάποιους να επιστρέφουν, τότε είναι η στιγμή να ξεκινήσεις πάλι να επενδύεις στην Ελλάδα».

«Πρέπει να αλλάξουμε αιώνα σε κάποια πράγματα. Η προσέγγιση αυτή πρέπει να είναι η πυξίδα μας για τα επόμενα χρόνια. Δεν είναι μόνο ζήτημα οικονομικής ανασυγκρότησης και οικονομικής ανάπτυξης για τη χώρα μας. Είναι ζήτημα υπόστασης και ανάκαμψης για τον τόπο. Το ζητούμενο είναι η ελληνική κρίση να μην μετατραπεί σε ελληνική παρακμή. Το έτος 2000 το ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν ίσο με το διπλάσιο του αθροίσματος όλων των υπολοίπων βαλκανικών χωρών. Σήμερα η οικονομία της Ελλάδας είναι μικρότερη από εκείνη της Ρουμανίας. Και αυτό κάτι σημαίνει: αντανακλά τις ευθύνες όλων μας για να υπερβούμε αυτή την κατάσταση. Και ο μόνος τρόπος να το πετύχουμε αυτό είναι να τρέξουμε γρήγορα προς τα εμπρός» κατέληξε ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης.

The post Πιερρακάκης: Στόχος να σταματήσει ο πολίτης να είναι διακομιστής εγγράφων appeared first on kyvernisi.com.

Οπως είπε χαρακτηριστικά, οι τρεις αυτές εικόνες είναι πρώτον ένα υπουργικό συμβούλιο που συνεδριάζει τακτικά μια φορά τον μήνα, δεύτερον ένα κράτος που διαθέτει έναν απλό κώδικα λειτουργίας που συμπυκνώνει τις διατάξεις 40 ετών και η λειτουργία του είναι διαφανής και ηλεκτρονική και τρίτον ένα κράτος όπου οι πολίτες παύουν να είναι όμηροι της γραφειοκρατίας και πολλές πράξεις γίνονται με την υπογραφή απλού γενικού διευθυντή και όχι πολιτικού προϊσταμένου.

«Έχουμε ακόμη ένα κράτος με μεγάλο κεφάλι που εξακολουθεί να προκαλεί δάκρυα απόγνωσης στους πολίτες του», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και συνέχισε αναφέροντας πως «το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος είναι η πρώτη μεθοδική αναδιοργάνωση και συστηματοποίηση της δράσης της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση γίνεται συλλογική, αλλά ταυτόχρονα αποτελεσματική και γρήγορη: Τα υπουργεία αντί να δρουν ως ξεχωριστά φέουδα εντάσσουν τις ενέργειές τους σε έναν κοινό προγραμματισμό. Και το υπουργικό συμβούλιο ψηφίζει πια για όλα».

Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι η κυβέρνηση γίνεται συλλογική, αποτελεσματική και γρήγορη, η δημόσια διοίκηση αποκομματικοποιείται και θεσμοθετείται θέση υπηρεσιακού γενικού γραμματέα με 3ετή θητεία μέσω ΑΣΕΠ, ο Γενικός Διευθυντής θα έχει δικαίωμα υπογραφής σε ατομικές διοικητικές πράξεις, η γραφειοκρατία αντιμετωπίζεται με σκοπό να έχουμε λιγότερους αλλά καλύτερους νόμους, καθιερώνεται Εθνικής Αρχή Διαφάνειας.

«Δικαίως το νομοσχέδιο χαρακτηρίστηκε εγχειρίδιο για την αποτελεσματικότερη δράσης της διοικητικής δομής και ριζοσπαστικό μοντέλο διακυβέρνησης», υπογράμμισε.

Ο πρωθυπουργός συμπλήρωσε πως στις Δημοκρατίες ο πολυτιμότερος πόρος είναι η πίστη των πολιτών στους θεσμούς που ορίζουν τους κανόνες και πως συντήρηση σημαίνει ο συμβιβασμός με παλιές παθογένειες.

«Η αποκατάσταση σύγχρονων θεσμών αποτελεί προοδευτική επιλογή», υπογράμμισε ξεκαθαρίζοντας πως «μια κυβέρνηση κατακερματισμένη και ένα κράτος πολυδαίδαλο δεν βοηθά μια χώρα που ζητά να αφήσει πίσω της την κρίση».

«Η ευημερία των λαών δεν εξαρτάται μόνο από τη γεωγραφική θέση ή τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, αλλά και την ποιότητα των πολιτικών και κοινωνικών θεσμών», σημείωσε ο πρωθυπουργός.

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο κ. Μητσοτάκης ανέφερε ότι «ο πολυτιμότερος πόρος όλων των δημοκρατιών είναι η πίστη των πολιτών στους θεσμούς». Ανέφερε πως η διαιώνιση μιας κατακερματισμένης κυβέρνησης και ενός πολυδαίδαλου κράτους αποτελεί συντήρηση και δεν είναι προοδευτικό αίτημα.

Παράλληλα είπε πως για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο «συμβουλευτήκαμε τη διεθνή εμπειρία» και πολλά από τα μέτρα που προβλέπει «σε προηγμένες χώρες ισχύουν από καιρό».

Όσο για τις αλλαγές που έκανε δεκτές η κυβέρνηση στην αρμόδια επιτροπή ανέφερε ότι «αποδεικνύουν πως η κυβέρνηση ξέρει να ακούει» και πως η αναζήτηση συναίνεσης θα είναι μόνιμος στόχος της.

«Σκοπός της διαβούλευσης είναι τα νομοσχέδια να βελτιώνονται. Το συγκεκριμένοι που έρχεται προς ψήφιση είναι διαφορετικό από αυτό που εισήχθη στην Επιτροπή. Αποτελεί νίκη του πολιτικού διαλόγου, νίκη του κοινοβουλευτισμού», πρόσθεσε σημειώνοντας πως αυτή την πρακτική θα ακολουθήσει η κυβερνητική πλειοψηφία και στη συνέχεια.

Απαντώντας στις ενστάσεις και την κριτική της αντιπολίτευσης είναι ότι είναι «μάλλον άστοχο ο συντονισμός και η στενή παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου να βαφτίζονται συγκεντρωτισμός από ένα κόμμα που ως κυβέρνηση συνεχών αντιφάσεων κόστισε πολλά στη χώρα».

Πρόσθεσε μεταξύ άλλων ότι «δεν μπορούν να μιλούν για πληθώρα συμβούλων όσοι πολλαπλασίασαν τις θέσεις των μετακλητών». Επ’αυτού είπε ότι οι μετακλητοί στις πρωθυπουργικές δομές μειώθηκαν από 161 σε 108, ότι οι γενικές και ειδικές γραμματείες από 93 περιορίζονται σε 58 και ότι συνολικά ο αριθμός των μετακλητών υποχωρεί κατά 12%.

«Τίθεται και ανώτατο όριο στο δυναμικό του πρωθυπουργικού γραφείου, κάτι που ίσχυσε ποτέ ως σήμερα», συνέχισε τονίζοντας πως «επιδίωξή μας είναι να προάγουμε το συντονισμό και την αποτελεσματικότητα του κυβερνητικού έργου και το υπουργικό συμβούλιο να δρα ως καλοκουρδισμένη μηχανή εφαρμόζοντας το πρόγραμμα για το οποίο πήρε νομιμοποίηση από τον ελληνικό λαό».

Ο κ. Μητσοτάκης επιτέθηκε και στον Αλέξη Τσίπρα για όσα είπε χθες από το βήμα της Βουλής λέγοντας πως «είναι άστοχο να βαφτίζεται συγκεντρωτισμός η παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου. Το κυβερνητικό σχήμα αποκτά την κατανομή των ρόλων που διαθέτει στα όργανα το ίδιο το Σύνταγμα».

«Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση κόστισε πολλά στη χώρα με αντιφάσεις και δεν μπορεί να μιλά για συγκεντρωτισμό. Η κυβέρνηση αποκτά και κάθετη δομή και οριζόντια με στόχο να προάγουμε την αποτελεσματικότητα και τον συντονισμό του κυβερνητικού έργου», είπε ο πρωθυπουργός.

«Η λέξη κομματικοποίηση δεν ταιριάζει σε στόματα που έλεγαν ότι μετά την κυβέρνηση πρέπει να πάρουμε και την εξουσία, ούτε σε εκείνους που αφού εγκαθιστούσαν κομματικούς γενικούς γραμματείς στα υπουργεία, στη συνέχεια έκαναν φωτογραφικές προκηρύξεις για τους προσλάβουν και κάποιοι έπαιρναν φακέλους υποψηφίων στο σπίτι τους».

Τώρα, τόνισε, σε κάθε υπουργείο θεσμοθετείται η θέση του υπηρεσιακού γενικού γραμματέα ενώ «δικαίωμα υπογραφής έχουν όλοι οι γενικοί διευθυντές που επιλέγησαν με δικές σας διαδικασίες κύριοι της αντιπολίτευσης».

Ανακοίνωσε δε ότι σε λίγο καιρό όλες οι διαδικασίες και οι επαφές του πολίτη με το δημόσιο θα είναι ψηφιακές».

Ο πρωθυπουργός είπε επίσης ότι το νομοσχέδιο δεν έχει συνταχθεί από κάποιο εξωτερικό νομικό γραφείο αλλά από αποφοίτους της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης.

Μιλώντας για θέματα διαφάνειας αναρωτήθηκε «ποιον ικανοποιεί ένα σύστημα που έφερε τη χώρα στις τελευταίες θέσεις στους δείκτες διαφάνειας».

Και συμπλήρωσε: «Πόσο ανεξάρτητα έδρασαν σώματα ελέγχου με προϊστάμενο που ήταν διορισμένη από την προηγούμενη κυβέρνηση;».

«Στα πρότυπα άλλων κρατών η Ελλάδα αποκτά επιτέλους Ενιαία Αρχή Διαφάνειας στην κατεύθυνση του ΟΟΣΑ. Ο επικεφαλής της Αρχής θα επιλέγεται με ανοικτό διαγωνισμό από ανεξάρτητη αρχή», υπογράμμισε ο κ. Μητσοτάκης σημειώνοντας πως οι υπηρετούντες στους 6 παλιούς φορείς θα συνεχίσουν το έργο τους που είναι σε εξέλιξη και οι διευθυντές τους δεν θα διορίζονται από την κυβέρνηση αλλά ύστερα από ανοικτό διαγωνισμό.

Ο πρωθυπουργός εξήγησε επιπρόσθετα ότι εδώ και δεκαετίες η λύση ήταν απλά να αλλάζουμε τα πρόσωπα αντί να ιδρυθούν σωστοί θεσμοί προγραμματισμού, δράσης και εποπτείας.

«Να ξαναγίνει η διοίκηση αληθινά δημόσια. Το νέο φιλικό κράτος να νομιμοποιηθεί στη συνείδηση των πολιτών», συμπλήρωσε υπογραμμίζοντας πως «την οπισθοδρόμηση την πλήρωσαν ακριβά οι πολίτες» και «η Ελλάδα έμεινε για καιρό πίσω από τις εξελίξεις».

The post Μητσοτάκης: Οι πολίτες παύουν να είναι όμηροι της γραφειοκρατίας appeared first on kyvernisi.com.

The post Μείωση γραφειοκρατίας – Ο μοναδικός κωδικός που θα ξεκλειδώνει τα πάντα appeared first on kyvernisi.com.

“Η τεχνολογία δεν υπάρχει απλώς και μόνο για να προκηρύσσεις έργα και να βγάζεις μεγάλους διαγωνισμούς, γιατί αν δεν κάνεις εύκολες τις διαδικασίες από πίσω καταλήγεις να ψηφιοποιείς τη γραφειοκρατία”, τόνισε ο υπουργός προσθέτοντας ότι “δεν μπορεί να παρακολουθεί η ψηφιακή σφαίρα την κρατική σφαίρα όπως είναι, αλλά πρέπει να την αλλάζει”.

“Από τη στιγμή της γέννησης μέχρι της στιγμής της απώλειας της ζωής ενός αγαπημένου προσώπου, βιώνουμε μια σειρά από γεγονότα. Το κάθε γεγονός συνεπάγεται ουρές […] Ο λόγος που πρέπει να πας σε τόσο πολλά γκισέ είναι γιατί τα διάφορα συστήματα από πίσω δεν διαλειτουργούν, δεν μιλάνε μεταξύ τους. Είναι τεχνικό θέμα. Πολύ συχνά οι λύσεις είναι τεχνικές, είναι βαρετές, αλλά αν τις κάνεις έχει τεράστιο αποτύπωμα στη ζωή των πολιτών”, εξήγησε. Διευκρίνισε δε πως “αυτές οι τέσσερις, πέντε, έξι, επτά ουρές που υπάρχουν σε καθένα από αυτά τα γεγονότα, κοιτάζουμε πώς θα μπορέσουν να γίνουν μία ή δύο με γρήγορες τεχνικές λύσεις”.

“Τώρα”, συνέχισε ο κ. Πιερρακάκης, “κοιτάζουμε τη διαδικασία γέννησης, πώς στη γέννηση ενός παιδιού να είναι μόνο μία η ουρά που θα πάει ο γονιός κι αυτό θεωρούμε ότι μέσα σε λίγους μήνες θα το έχουμε πετύχει, γιατί έχουμε ήδη ξεκινήσει να το δουλεύουμε και πριν τις εκλογές” και “ο στόχος είναι βήμα- βήμα να μπορέσουμε να κάνουμε αυτές τις απλοποιήσεις έτσι ώστε σε βάθος τετραετίας να έχουμε καταφέρει να έχουμε κάνει έναν μετασχηματισμό, να γίνεται πολύ πιο απλή η ζωή μας μέσα από τη χρήση των νέων τεχνολογιών”.

“Πρέπει να βάλουμε τον πήχη ψηλά κι ο πήχης για αρχή πρέπει να είναι η σύγκλιση με τον μέσο όρο, γιατί αυτή τη στιγμή είμαστε ουραγοί, είμαστε 26οι στους 28 της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο βασικό ψηφιακό δίχτυ”, υπογράμμισε. Διαβεβαίωσε ότι “όλα αυτά τα οποία δεν είναι πάρα πολύ μπροστά -στις άλλες χώρες είναι τα αυτονόητα- θα ξεκινήσουμε να τα κατακτάμε πάρα πολύ σύντομα και οι πολίτες θα δουν απτά αποτελέσματα στη ζωή τους”.

Σε ό,τι αφορά το έλλειμμα ψηφιακών δεξιοτήτων σε μερίδα των πολιτών -ιδιαίτερα στις μεγάλες ηλικίες- ο κ. Πιερρακάκης διευκρίνισε: “Θα πρέπει να προσφέρουμε και τις δύο δυνατότητες. Κανείς δε λέει μόνο τεχνολογία, μόνο δύσκολες ή πιο εξελιγμένες δράσεις. Πρέπει να υπάρχουν και δομές, όπως τα ΚΕΠ, όπου θα έχεις τη δυνατότητα να πας να εξυπηρετηθείς, πρέπει να υπάρχει όμως και η εύκολη τεχνολογική λύση, γιατί έχουμε δει μέχρι τώρα ότι όσες τεχνολογίες έχουν εφαρμοστεί -το taxis, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, η Διαύγεια- μόνο θετικά είναι και χρησιμοποιούνται και από πιο ηλικιωμένος συμπολίτες μας, από τα παιδιά τους που τους βοηθάνε”. Πρόσθεσε, περαιτέρω, ότι “δικιά μας αρμοδιότητα είναι να κάνουμε και προγράμματα ψηφιακής επιμόρφωσης και να τα σχεδιάσουμε και θέλουμε να το κάνουμε και σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα”.

Σχετικά με τη χρηματοδότηση των πολιτικών ψηφιακού μετασχηματισμού του κράτους σημείωσε ότι “υπάρχουν κονδύλια σε αρκετά επιχειρησιακά προγράμματα του ΕΣΠΑ και στον κρατικό προϋπολογισμό έχουν δεσμευθεί κονδύλια για τα ψηφιακά έργα” και “αυτή τη στιγμή προσπαθούμε να χτίσουμε μια στρατηγική, γιατί υπάρχουν έργα που βρίσκονται σε εκκρεμότητα εδώ και πάνω από 10-15 χρόνια στην Ελλάδα κι έπρεπε να έχουν ήδη γίνει”.

“Κατά τη γνώμη μου κάποια από αυτά θα πρέπει να γίνουν με τον κλασικό τρόπο κι απλώς να επιταχύνουμε τις σχετικές διαγωνιστικές διαδικασίες και κάποια άλλα θα πρέπει να γίνουν ως ΣΔΙΤ, σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα. Αυτό που προσπαθούμε αυτή τη στιγμή να αποτυπώσουμε είναι το ποια έργα θα κατατάξουμε στη μια κατηγορία και ποια έργα θα κατατάξουμε στην άλλη. Σε αυτή την άσκηση θα έχουμε καταλήξει πολύ γρήγορα”, τόμισε, εξηγώντας πως “μας ενδιαφέρει πολύ να δούμε και τη γραφειοκρατική λεπτομέρεια, δηλαδή το πώς θα μπορούσαμε να επιταχύνουμε τις διαγωνιστικές διαδικασίες για να μπορέσουν γρήγορα οι πολίτες να δουν αποτέλεσμα στη ζωή τους”.

Ερωτηθείς σχετικά με τη λειτουργία του 112 ο κ. Πιερρακάκης απάντησε: “Ο αριθμός ήδη δουλεύει, λείπει η εξερχόμενη διάσταση του 112, δηλαδή το λεγόμενο cbs, η δυνατότητα να στείλεις μηνύματα σε κινητά και να μπορείς να στείλεις και φωνητικά μηνύματα σε σταθερά σε επιλεγμένη περιοχή. Το σύστημα θα είναι έτοιμο στο τέλος του τρέχοντος έτους. Το σύστημα δουλεύει ήδη. Ποιο είναι το ζήτημα; Το ζήτημα είναι ότι δεν δουλεύει σε όλες τις συσκευές ήδη, δηλαδή η βασική του υποδομή είναι λειτουργική. Πρέπει όμως να μπορέσουν να φτάσουν τα μηνύματα σε όλες τις συσκευές και αυτό είναι υποχρέωση και δικιά μας ως κράτος να έρθουμε σε επαφή με τους κατασκευαστές για να αλλάξουν κάποιους κανόνες που διέπουν τις συσκευές τους. Είναι κάποιο τεχνικό θέμα αλλά είναι ένα θέμα με το οποίο έχουμε ξεκινήσει να ασχολούμαστε από την πρώτη ημέρα”.

Παρατήρησε, δε, ότι έναν χρόνο μετά την πυρκαγιά στο Μάτι “δεν είναι δυνατόν να μην έχει μεριμνήσει το κράτος με μια ενδιάμεση λύση μέχρι να παραδοθεί το 112”. “Αυτό το οποίο κάναμε σε σύσκεψη που είχαμε με τον πρωθυπουργό στο υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, μιλώντας και με τους τηλεπικοινωνιακούς παρόχους, συμφωνήσαμε μέσα σε λίγες εβδομάδες να διατεθεί στο ελληνικό Δημόσιο μια ενδιάμεση λύση που είναι το εξής πάρα πολύ απλό, να μπορέσουμε να στέλνουμε SMS η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας σε επιλεγμένες περιοχές της χώρας όταν υπάρξει ένα πάρα πολύ δύσκολο συμβάν όπου θα το κρίνουμε αναγκαίο να σταλούν μηνύματα , έστω SMS. Είναι αυτονόητο ότι πρέπει να έχει το κράτος στα χέρια του εργαλεία, μέσα σε λίγες εβδομάδες αυτή η λύση θα είναι έτοιμη”, πρόσθεσε.

Σχετικά με τις ταχύτητες του διαδικτύου στην Ελλάδα ο υπουργός παρατήρησε ότι “υπάρχει μια υστέρηση σε σχέση με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο”, διευκρινίζοντας ότι “μας ενδιαφέρει πολύ να δούμε πώς θα επιδοτήσουμε το λεγόμενο υπερ – γρήγορο ίντερνετ, γιατί αυτή τη στιγμή υπάρχει η δυνατότητα από τους παρόχους να παρέχουν την υποδομή, η δυσκολία είναι ότι δεν έχουν μπει σε αυτή την υποδομή και δεν την έχουν χρησιμοποιήσει πάρα πολλά ελληνικά νοικοκυριά”. “Καταρχήν σε ό,τι αφορά το λεγόμενο ενσύρματο ίντερνετ θα προβούμε σε απαραίτητες ενέργειες για να επιδοτηθεί η ζήτησή του. Το μεγάλο θέμα είναι το 5G […] πρέπει καταρχήν να φτιάξουμε μια εθνική στρατηγική για το 5G, το οποίο σημαίνει ότι θα έχουμε πολύ πιο γρήγορες ταχύτητες […] που θα επιτρέψουν μια σειρά από εφαρμογές […] Πρέπει εμείς να έχουμε μια στρατηγική για το τι θα κάνουμε όταν έρθουν για να μην είμαστε πάλι θεατές, γιατί το τρένο της πληροφορικής το χάσαμε και το τρένο της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης δεν έχουμε την πολυτέλεια να το χάσουμε”, εξήγησε.

The post Πιερρακάκης: Εντός τριών μηνών οι πρώτες απλοποιήσεις γραφειοκρατικών διαδικασιών appeared first on kyvernisi.com.