Ο Άγγελος Συρίγος ζητά να σταλούν σαφή μηνύματα από την Αθήνα στην Άγκυρα ότι δεν θα γίνουν δεκτές τέτοιες ενέργειες σε περιοχή που θεωρούμε ότι είναι δική μας υφαλοκρηπίδα: «Τα μηνύματα δεν χρειάζεται να συνοδεύονται από πολεμικές κραυγές ή απειλές. Αυτό είναι ένα πεδίο που βολεύει πρωτίστως στην Άγκυρα. Χρησιμοποιεί την ελεγχόμενη ένταση, περιλαμβανομένων και των λεκτικών προκλήσεων, για να δημιουργήσει την εντύπωση ότι υπάρχουν διαφιλονικούμενες περιοχές και γκρίζες ζώνες κυριαρχίας. Εδώ και αρκετές δεκαετίες η μόνιμη επωδός της διεθνούς κοινότητας σε εντάσεις, όχι μόνο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις αλλά και γενικότερα, είναι «μη μαλώνετε! Συζητήστε!». Πρόκειται για την αγγλική φράση «donotfight, talk!». Επομένως, χρειάζονται καθαρά και σαφή μηνύματα και αποφυγή λεκτικών ακροτήτων. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι θα στείλουμε πολεμικά πλοία στην περιοχή. Η Άγκυρα γνωρίζει καλά ότι θα γίνει. Εάν περάσει σαφές μήνυμα με τις κόκκινες γραμμές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, η Άγκυρα δεν θα τις διασχίσει. Όσο προκλητικοί και να είναι, η τουρκική πολιτική ηγεσία δεν επιθυμεί πόλεμο με την Ελλάδα διότι γνωρίζει ότι θα είναι καταστροφικός και για τις δύο χώρες».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον εμφανίζει και η εκτίμηση του καθηγητή μέχρι πού μπορεί να το πάει η Τουρκία με τις γεωτρήσεις στην Κύπρο: «Οι ανακαλύψεις υδρογονανθράκων σε περιοχές της κυπριακής ΑΟΖ που ελέγχονται από την Κυπριακή Δημοκρατία απειλούν να ανατρέψουν δύο στρατηγικές επιλογές της Τουρκίας. Η πρώτη επιλογή αφορά στην δήθεν επίλυση του κυπριακού με την τουρκική εισβολή το 1974 και τη συνεχιζόμενη κατοχή. Η δεύτερη στρατηγική επιλογή είναι η μετατροπή της Τουρκίας στο μοναδικό άξονα μεταφοράς φυσικού αερίου από την Ανατολή στη νότια Ευρώπη μετά το 2000. Οι υδρογονάνθρακες θέτουν εκ νέου το Κυπριακό αποδεικνύοντας ότι δεν έχει λυθεί από το 1974. Επίσης ανοίγουν θεωρητικώς μία εναλλακτική όδευση προς την ΕΕ κατ’ ευθείαν από τη Μεσόγειο. Γι’ αυτόν τον λόγο αντιδρά τόσο έντονα η Τουρκία. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει δαπανήσει 1 δισεκατομμύριο € τα τελευταία έξι χρόνια για να αγοράσει ή ναυπηγήσει σεισμογραφικά και γεωτρητικά σκάφη. Ο Ερντογάν είναι αποφασισμένος να κυνηγήσει τρεις στόχους. Άμεσα θέλει να εμποδίσει την εκτέλεση του ενεργειακού προγράμματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μεσοπρόθεσμα θέλει να έχει άμεση εμπλοκή στον έλεγχο των ενεργειακών αποθεμάτων νοτίως της Κύπρου. Σε βάθος χρόνου και με την προϋπόθεση ότι θα βρεθούν επαρκείς ποσότητες υδρογονανθράκων, θέλει να μεταφέρει το αέριο της ευρύτερης περιοχής μέσω του εδάφους της. Κατά συνέπεια, έχει ξεκινήσει μία περίοδος εντάσεως που θα διαρκέσει αρκετό καιρό».

Στην ερώτηση για το εάν τελικώς στόχος της Άγκυρας είναι να οδηγήσει Λευκωσία και Αθήνα σε έναν εφ’ όλης της ύλης διάλογο, ο Άγγελος Συρίγος εκτιμά: «Οι υδρογονάνθρακες είναι για την Τουρκία το μόνο θέμα συζητήσεως γύρω από το Κυπριακό. Ως προς την Ελλάδα πράγματι επιθυμεί έναν εφ’ όλης της ύλης διάλογο. Στον διάλογο θα πρέπει να εντάξουμε και το γεγονός ότι από το 2012 η Τουρκία θεωρεί ότι της ανήκει όλη η περιοχή ανάμεσα στη Ρόδο και στην Κύπρο. Εμφανίζεται όμως «γενναιόδωρα» να δείχνει διάθεση να συζητήσει με την Ελλάδα για το πώς θα συνεκμεταλλευθεί πιθανά ενεργειακά κοιτάσματα που βρίσκονται στις περιοχές υφαλοκρηπίδας νοτίως της Ρόδου, της Κάσου, της Καρπάθου και της Κρήτης καθώς και σε περιοχές της ΑΟΖ νοτίως της Κύπρου. Είναι καινοφανείς απόψεις που δεν έχουν καμία σχέση με το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Η Τουρκία δεν έχει ούτε θαλάσσιο μέτωπο προς τις συγκεκριμένες περιοχές».

Ο Άγγελος Συρίγος εκτιμά επίσης ότι σε τυχόν διάλογο για το Κυπριακό οι επιδιώξεις της κάθε πλευράς απέχουν τόσο πολύ μεταξύ τους που δεν μπορεί να βρεθεί ελάχιστος κοινός τόπος: «Διάβασα μία συνέντευξη του τουρκοκύπριου διαπραγματευτή Οζερσάι. Μεταξύ άλλων αναφέρει ότι τόσες γενιές μορφωμένων ανθρώπων περνούν από την ίδια αίθουσα διαπραγματεύσεων επί 50 χρόνια χωρίς αποτέλεσμα. Και καταλήγει στο ότι πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί. Η δική μου απάντηση είναι ότι οι επιδιώξεις της κάθε πλευράς στο Κυπριακό απέχουν τόσο πολύ μεταξύ τους που δεν μπορεί να βρεθεί ελάχιστος κοινός τόπος. Στο παρελθόν η Τουρκία είχε επιλέξει ως λύση τη «μη λύση», δηλαδή τη διαιώνιση της παρούσας καταστάσεως. Μετά την ανακάλυψη υδρογονανθράκων στο νότιο τμήμα του νησιού η Τουρκία δεν είναι πια ικανοποιημένη από τη «μη λύση». Οι υδρογονάνθρακες είναι πλέον αναπόσπαστο τμήμα των συζητήσεων για το Κυπριακό. Η συζήτηση για το αέριο, όμως, δεν οδηγεί υποχρεωτικά σε επίλυση του Κυπριακού. Μπορεί να περιοριστεί στη συμμετοχή της Τουρκίας στην εκμετάλλευση και διαχείρισή των υδρογονανθράκων. Εάν το επιτύχει, θα ξαναγυρίσει στην αντίληψη ότι λύση συνιστά η «μη λύση».

Τέλος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η απάντηση του Άγγελου Συρίγου πως πρέπει να κινηθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης έναντι της Άγκυρας: «Δυστυχώς η νέα μου ιδιότητα, του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, επιβάλλει ορισμένα πράγματα να μη μπορούν να λεχθούν δημοσίως. Οπωσδήποτε πάντως το όπλο που χρησιμοποίησαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά το 1999, αυτό της ευρωπαΐκής πορείας της Τουρκίας, είναι μετά το Brexit άχρηστο. Ούτε η Τουρκία ενδιαφέρεται να μπει στην ΕΕ, ούτε και η ΕΕ θέλει να δει την Τουρκία στους κόλπους της. Επομένως χρειαζόμαστε σε αυτό το πεδίο μία καινούργια στρατηγική».

The post Συρίγος: Όσο προκλητικοί και να είναι, η τουρκική πολιτική ηγεσία δεν επιθυμεί πόλεμο με την Ελλάδα appeared first on kyvernisi.com.

Οι αντιδράσεις που προκάλεσε, το κύμα τρομοκρατίας που εξαπέλυσαν οι γνωστοί άγνωστοι μπαχαλάκηδες των πανεπιστημίων, θεωρείται από πολλούς σαν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για το περίφημο άσυλο, που παίρνει τέλος με το νομοσχέδιο που συζητείται ήδη στην Βουλή.

Ο καθηγητής, ύστερα από την επίθεση των 3 νεαρών, στους οποίους «τόλμησε» να κάνει παρατήρηση γιατί έγραφαν συνθήματα στους τοίχους της σχολής, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και του έγιναν ράμματα στο τραύμα που του προκάλεσαν οι δράστες στο κεφάλι.
Μάλιστα οι γιατροί, επειδή έφερε κτυπήματα στο κεφάλι, αποφάσισαν να παραμείνει για προληπτικούς λόγους νοσηλευόμενος στο νοσοκομείο, για να τον παρακολουθούν για τυχόν επιπλοκές.

Ο ίδιος ο κ.Συρίγος, μιλώντας στα Παραπολιτικά FM περιέγραψε την επίθεση που δέχθηκε:
«Ενώ πήγαινα στο Πάντειο είδα κάποιον να ζωγραφίζει με σπρέι τον τοίχο. Του είπα αυτό απαγορεύεται και μου είπε «γιατί; Δικός σου είναι ο τοίχος;»
Μετά ήρθαν άλλοι δύο. Ο τύπος με το σπρέι μου έβαψε το παντελόνι και με χτύπησε με το μπουκάλι στο κεφάλι. Έπεσα κάτω και οι άλλοι δύο άρχισαν να με χτυπούν δυνατά με κλωτσιές» .

Αμέσως μετά την επίθεση στον καθηγητή οι άγνωστοι εξαφανίστηκαν με αποτέλεσμα οι αστυνομικοί που έσπευσαν στον χώρο να μην προλάβουν να τους βρουν».

Οι δύο από τους νεαρούς που επιτέθηκαν στον καθηγητή Αγγελο Συρίγο καταδικάστηκαν από τα δικαστήρια σε ποινές φυλάκισης από 12 έως 18 μήνες. Και οι δύο όταν εμφανίστηκαν στο δικαστήριο, δήλωσαν μετανιωμένοι, ζήτησαν συγνώμη και προσπάθησαν να πείσουν τους δικαστές, ότι δεν έχουν σχέση με τέτοια γεγονότα.

Χαρακτηριστικά είναι τα όσα δήλωσε στο δικαστήριο ο δεύτερος εξ αυτών:

«Είχα απλά δανείσει τη μηχανή μου στο συγκάτοικό μου και εξαιτίας αυτού του λόγου ενεπλάκην στην υπόθεση. Τέτοιες πράξεις δεν ταιριάζουν στο ήθος μου. Εκείνη την ημέρα είχα γαστρεντερίτιδα και δεν βγήκα από το σπίτι μου. Δεν ξέρω τον κ. Συρίγο και δεν έχω καμία σχέση με την Πάντειο».

ΠρIν από τις δίκες των δύο νεαρών, ο τρίτος δεν βρέθηκε ποτέ, υπήρξε συστηματική στοχοποίηση του Αγγελου Συρίγου με αφίσες που τοιχοκολλήθηκαν στο πανεπιστήμιο, με απειλές εναντίον του. Εκδόθηκε μάλιστα και έντυπο για τα «8 καθάρματα της Παντείου», όλοι τους καθηγητές που αντιδρούσαν στην δράση των μπαχαλάκηδων. Η καμπάνια στοχοποίησης του Αγγελου Συρίγου, ανάγκασε τον καθηγητή να δημοσιεύει νέο κείμενο, τον Οκτώβριο του 2017, με τον χαρακτηριστικό τίτλο, «Πώς φτάσαμε ως εδώ».

Μερικές φορές, ένα καθημερινό γεγονός φέρνει στην επιφάνεια πολύ σοβαρά πράγματα που υπάρχουν δίπλα μας αλλά δεν τα βλέπουμε (ή κάνουμε ότι τα αγνοούμε). Μία τέτοια περίπτωση ήταν και το πλοίο «Αγία Ζώνη ΙΙ». Μέσα από το ναυάγιό του αναδείχθηκε το καθ’ όλα ανθηρό λαθρεμπόριο καυσίμων.

Έτσι έγινε και με την ιστορία που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2017 από μία φιλική παρατήρηση προς έναν άγνωστο νεαρό που έγραφε συνθήματα σε έναν φρεσκοβαμμένο τοίχο έξω από το Πάντειο. Οι φίλοι του ενοχλήθηκαν που κάποιος επεσήμανε την καταστροφή του ΔΗΜΟΣΙΟΥ Πανεπιστημίου. Μου επιτέθηκαν με μανία, χωρίς να γνωρίζουν ποιος είμαι, μανία από την οποία με έσωσε η ακαριαία αντίδραση των παρισταμένων φοιτητών. Το συμπτωματικό αυτό γεγονός έβγαλε στην επιφάνεια ένα απόστημα το μέγεθος του οποίου ακόμη δεν έχουμε διαπιστώσει:

Η αστυνομία αδυνατούσε να διαχειρισθεί ένα γεγονός που δεν έγινε σε πανεπιστημιακό χώρο –όπου και το θρυλικό «άσυλο»- αλλά στον πεζόδρομο έξω από το Πάντειο. Έκτοτε απέχει από τα τεκταινόμενα είτε συμβαίνουν σε πανεπιστημιακό χώρο είτε σε δημοτική αίθουσα στα Γιάννενα…

-Όσοι ήσαν παρόντες στο δικαστήριο που ακολούθησε την αυτόφωρη σύλληψη του ενός εκ των δραστών, είδαν από την «ομάδα συμπαραστάσεως» στο δράστη, τη διάχυτη απειλή που βιώνουν οι δικαστές όταν δικάζουν τέτοιες υποθέσεις.

– μία περιθωριακή ομάδα νεαρών, εντελώς άσχετη με την φοιτητική κοινότητα του Παντείου κάνει την επαναστατική της γυμναστική στο Πάντειο μία φορά την εβδομάδα. Φωνάζουν και γράφουν συνθήματα, απειλούν, προπηλακίζουν. Θέλουν να τρομοκρατήσουν. Το θετικό είναι ότι μπροστά στην ειρηνική αλλά σθεναρή αντίδραση των φοιτητών -που τους έχουν βαφτίσει «φυτά»- δεν τολμούν πλέον να μπουν στα αμφιθέατρα.

The post Η επίθεση στον Άγγελο Συρίγο ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι του πανεπιστημιακού «ασύλου» appeared first on kyvernisi.com.