Για έναν εργαζόμενο χωρίς παιδιά και με μέσο εισόδημα, το λεγόμενο “tax wedge” – δηλαδή το συνολικό βάρος φόρων και εισφορών – διαμορφώθηκε στο 39,3% του κόστους εργασίας, παρουσιάζοντας μικρή μείωση σε σχέση με το 2024. Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται κυρίως στη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, η οποία αντιστάθμισε την άνοδο του φόρου εισοδήματος.

Οι ασφαλιστικές εισφορές εξακολουθούν να αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της επιβάρυνσης, ξεπερνώντας τη φορολογία εισοδήματος, γεγονός που αναδεικνύει τη δομή του φορολογικού συστήματος στη χώρα. Συνολικά, οι κρατήσεις σε φόρους και εισφορές αντιστοιχούν σε πάνω από το ένα τέταρτο των ακαθάριστων αποδοχών των εργαζομένων.

Αντίστοιχη, αλλά μικρότερη μείωση καταγράφηκε και για οικογένειες με παιδιά, γεγονός που δείχνει μια πιο ήπια ελάφρυνση για τα νοικοκυριά. Παράλληλα, ο πραγματικός μισθός – δηλαδή μετά τον πληθωρισμό – παρουσίασε οριακή αύξηση, ενισχύοντας ελαφρώς την αγοραστική δύναμη.

Την ίδια στιγμή, σε επίπεδο ευρωζώνης, τα στοιχεία της Eurostat δείχνουν βελτίωση των δημοσιονομικών μεγεθών, με το μέσο έλλειμμα να υποχωρεί στο 2,9% του ΑΕΠ το 2025.

Η Ελλάδα ξεχώρισε, καθώς συγκαταλέγεται στις λίγες χώρες που κατέγραψαν δημοσιονομικό πλεόνασμα, το οποίο διαμορφώθηκε στο 1,7% του ΑΕΠ. Σε απόλυτους αριθμούς, αυτό αντιστοιχεί σε 4,29 δισ. ευρώ, ενώ το πρωτογενές πλεόνασμα έφτασε σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα.

Παρά τη θετική αυτή εικόνα, το δημόσιο χρέος της χώρας παραμένει σε υψηλά επίπεδα, αν και ακολουθεί πτωτική πορεία ως ποσοστό του ΑΕΠ. Συνολικά, η ελληνική οικονομία εμφανίζει σημάδια σταθεροποίησης και δημοσιονομικής βελτίωσης, εν μέσω ενός απαιτητικού διεθνούς περιβάλλοντος.

Σε σύγκριση με άλλες χώρες του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται πάνω από τον μέσο όρο ως προς τη φορολογική επιβάρυνση της εργασίας, γεγονός που διατηρεί στο προσκήνιο τη συζήτηση για περαιτέρω μειώσεις εισφορών και φορολογικών βαρών.

Η συνολική εικόνα δείχνει μια οικονομία που ισορροπεί ανάμεσα στη δημοσιονομική πειθαρχία και την ανάγκη ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, με σταδιακές βελτιώσεις αλλά και προκλήσεις που παραμένουν.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

The post Μικρότερη φορολογική επιβάρυνση μισθωτών το 2025 – Πλεόνασμα και θετικά δημοσιονομικά σήματα για την Ελλάδα appeared first on kyvernisi.com.

Ο ίδιος προκειμένου να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της προσαρμογής που απαιτείται προκειμένου ν΄αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής, παρέπεμψε σε μελέτη τη Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου η οποία προτείνει την άμεση επιβολή φόρου στον άνθρακα, με αύξηση στα 75 δολάρια ανά τόνο το 2030, ως το πλέον αποτελεσματικό μέτρο προκειμένου να διατηρηθεί η θερμοκρασία κάτω από τους +2 βαθμούς Κελσίου έως το 2100. Παράλληλα όμως, το ΔΝΤ προειδοποιεί ότι μια τέτοια αύξηση θα είναι δυσβάσταχτη για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, ειδικότερα για τις φτωχές χώρες, και παραθέτει ως λύση στο πρόβλημα το παράδειγμα της Σουηδίας: Η Σουηδία αύξησε σταδιακά, σε μια μακρά χρονική περίοδο, τον φόρο άνθρακα, από 28 δολάρια τον τόνο το 1991 σε 127 δολάρια φέτος, μαζί με μειώσεις άλλων έμμεσων και άμεσων φόρων και αυξήσεις κοινωνικών δαπανών και επιδομάτων κάθε είδους για να αντισταθμίσει το κοινωνικό κόστος για τους οικονομικά ασθενέστερους.

The post Στουρνάρας: Αύξηση στο φόρο του άνθρακα για ν΄ αντιμετωπιστεί η κλιματική αλλαγή appeared first on kyvernisi.com.