Μια αποκαλυπτική συνέντευξη για τα προβλήματα της Αθήνας παραχώρησε στην «kedenews» ο δήμαρχος της πόλης Κώστας Μπακογιάννης. Ο νεότερος δήμαρχος Αθηναίων δίνει απαντήσεις σε όσους προσπαθούν να βάλουν εμπόδια στο έργο που έχει ξεκινήσει στην πόλη, ενώ δίνει μεγάλη έμφαση στις οικονομικές δυνατότητες του δήμου, καθώς και στην αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων.

Τέλος, ο κ. Μπακογιάννης αναφέρεται στα έργα που έχει δρομολογήσει, όπως η ανάπλαση του λόφου του Στρέφη και τα σιντριβάνια της πρωτεύουσας, αλλά και στην προσπάθεια που γίνεται, σε καθημερινή βάση, για να είναι η Αθήνα καθαρή.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΩΣΤΟΥΡΟ

Σας ακούμε να μιλάτε πολύ συχνά για τον δημόσιο χώρο της Αθήνας. Τι κάνει ο Δήμος της Αθήνας για τους δημόσιους χώρους;

Εδώ και πολλά χρόνια υπήρχε η αίσθηση ότι, όταν δεν κοιτάς το πρόβλημα, δεν υπάρχει. Δεν είναι έτσι όμως. Μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Αθήνας, όπως και πολλών άλλων μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων. Έχουμε ήδη θέσει σε εφαρμογή το σχέδιό μας, που βασίζεται σε δύο πυλώνες. Ο πρώτος πυλώνας είναι αυτός που περιλαμβάνει την αναγέννηση των υφιστάμενων δημόσιων χώρων που ουσιαστικά έχουν εγκαταλειφθεί. Για παράδειγμα, η παρέμβαση που γίνεται στον Εθνικό Κήπο τον βγάζει από τον λήθαργο. Μιλάμε για έργα που του δίνουν φως, περισσότερο πράσινο, νέο εξοπλισμό, σήμανση και πολλές κατασκευές. Το μεγαλείο αυτού του εμβληματικού -όχι μόνο για την Αθήνα αλλά και για όλη τη χώρα- τόπου έρχεται και πάλι στο φως. Ο Εθνικός Κήπος αναβιώνει, όχι συμβολικά. Μπαίνει πρακτικά και πάλι στην καθημερινότητα της πόλης. Αποδίδεται και πάλι ένας μαγικός τόπος στους Αθηναίους αλλά και στους επισκέπτες της πόλης.

Ακόμη μία παρέμβαση που ενεργοποιεί ένα σκοτεινό σημείο της πόλης είναι η ανάπλαση της Πλατείας Θεάτρου. Μιλάμε για μία από τις πλέον γραφικές πλατείες της Αθήνας που έγινε τόπος διακίνησης ναρκωτικών και παραβατικότητας, όταν τις προηγούμενες δεκαετίες αποτελούσε τόπο προορισμού. Σε λίγες ημέρες ξεκινά η ανάπλασή της με ουσιαστικές παρεμβάσεις στο δάπεδο, στο πράσινο και στον φωτισμό. Ξαναπαίρνει ζωή και -προσέξτε- «ξυπνά» ένα σημείο της πόλης που αποτελεί συνέχεια ενός άλλου τοπόσημου: της Πλατείας Ομονοίας. Ξανακάναμε την Ομόνοια πλατεία και σε λίγο καιρό θα είναι κομμάτι μιας διαδρομής που ξεκινά από την εμβληματική πλατεία μέχρι την Πλατεία Θεάτρου. Είναι δηλαδή παρεμβάσεις όχι αποσπασματικές αλλά συνολικές που αλλάζουν βήμα-βήμα ολόκληρη την πόλη.

Με την ίδια λογική προχωράμε στην ανάπλαση του λόφου του Στρέφη, που έχει παραδοθεί στους ναρκέμπορους και στο σκοτάδι. Ένα επίσης μαγικό σημείο της Αθήνας όπου οι παρεμβάσεις που θα γίνουν το επιστρέφουν στη γειτονιά, στους ανθρώπους του. Μπορώ να σας πω και για τον Λυκαβηττό, όπου παρεμβαίνουμε στις διαδρομές του, στον εξοπλισμό του, στο πράσινο και στον φωτισμό του, αλλά κάνουμε και κάτι άλλο: Λύνουμε ένα μεγάλο πρόβλημα του λόφου και όλης της περιοχής γύρω από αυτόν, με αντιπλημμυρικά έργα που θα τον θωρακίσουν και θα προστατεύσουν αυτό το υπέροχο αστικό δάσος.

Ο δεύτερος πυλώνας αφορά στη δημιουργία νέων χώρων. Δηλαδή να μετατρέψουμε χώρους που έχουν εγκαταλειφθεί, σε σημεία ανάσας για τις γειτονιές. Ένας από τους τρόπους με τους οποίους το κάνουμε αυτό είναι τα «pocket parks». Ήδη έχουμε αποδώσει στις γειτονιές δύο τέτοια πρότυπα πάρκα: το ένα στην Άνω Κυψέλη και το δεύτερο στον Κολωνό, ενώ σε λίγο καιρό θα έχει ολοκληρωθεί και το τρίτο. Είναι μια πρακτική που ακολουθείται σε πολλές πόλεις της Ευρώπης ώστε χώροι σκοτεινοί, βρόμικοι, αδιάφοροι, να αντικαθίστανται από χώρους πρασίνου, με καθίσματα και εξοπλισμό, όχι μόνο για να προστατεύουμε το περιβάλλον, αλλά και να δώσουμε χώρο στην κοινωνική επαφή. Να έχουμε ένα όπλο κατά της απομόνωσης που επικρατεί στις μεγαλουπόλεις.

Όλα αυτά που περιγράφετε έχουν ένα μεγάλο κόστος. Μπορεί να αντεπεξέλθει ο Δήμος της Αθήνας σε αυτό; Υπάρχουν τα λεφτά;

Προτού απαντήσω στην ουσία του ερωτήματός σας, να πούμε κάτι πολύ σημαντικό που πρέπει να γνωρίζουν οι πάντες για τα οικονομικά του δήμου μας. Πριν από λίγο καιρό ο οίκος αξιολόγησης Moody’s αναβάθμισε την Αθήνα. Δηλαδή έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης και στη διαχείριση που κάνουμε. Όμως, πρέπει να σας πω ότι γίνεται μια πολύ οργανωμένη δουλειά στην απορρόφηση των πόρων που δικαιούται η Αθήνα. Είναι κάτι που θεωρώ πολύ σημαντικό, και η εμπειρία μου από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας λέει ότι, όταν καταφέρνεις να αξιοποιήσεις τους ευρωπαϊκούς πόρους, μπορείς να κάνεις πολλά. Με πολλή δουλειά, στην Περιφέρεια, φτάσαμε σε απορρόφηση της τάξης του 107%. Είναι στρατηγική που ακολουθούμε και στην Αθήνα.

Εδώ όμως μου δίνετε την ευκαιρία να μιλήσω και για ένα σπουδαίο πρόγραμμα που μας έχει δώσει τη δυνατότητα να κάνουμε όλα αυτά και άλλα πολλά για την πόλη. Σας μιλάω για το πρόγραμμα «Υιοθέτησε την πόλη σου», που αποτελεί ένα σπουδαίο εργαλείο για την αναβάθμιση και την ανάπτυξη της Αθήνας. Είναι ένα πρόγραμμα στο οποίο συμμετέχουν επιχειρήσεις, φορείς, ιδρύματα και ιδιώτες που «υιοθετούν» τη φροντίδα χώρων, τη δημιουργία νέων, αλλά και σημαντικές δράσεις.

Καταφέραμε να παραδώσουμε την πλατεία Ομονοίας πιο γρήγορα και με μικρότερο κόστος για τους Αθηναίους. Τα «pocket parks» ολοκληρώθηκαν με τη συμμετοχή και τις δωρεές στο πρόγραμμα. Από τη μία πλευρά οι Αθηναίοι δεν πληρώνουν ούτε ένα ευρώ, ενώ οι επιχειρήσεις αξιοποιούν το διαθέσιμο απόθεμά τους για την εταιρική-κοινωνική τους ευθύνη. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η δημιουργία, μέσα σε χρόνο-ρεκόρ, του Πολυδύναμου Κέντρου Φιλοξενίας Αστέγων. Από το πρώτο κύμα της πανδημίας έγινε ασπίδα για τους άστεγους και παρέχει τέτοια ποιότητα υπηρεσιών, που το καθιστά ένα από τα μεγαλύτερα και σύγχρονα στην Ευρώπη. Και δεν είναι μόνο αυτές οι παρεμβάσεις που ενεργοποιεί το «Υιοθέτησε την πόλη σου», είναι και δεκάδες δράσεις που γίνονται στην Αθήνα.

Λέτε ότι αλλάξατε τον τρόπο με τον οποίο καθαρίζεται η Αθήνα. Τι διαφορετικό κάνετε; Αποδίδει ο τρόπος που έχετε επιλέξει;

Μιλάμε για μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της Αθήνας. Η πόλη δεν ήταν καθαρή και δεν έφταιγαν οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα γι’ αυτό. Το αποτέλεσμα δείχνει πως έφταιγε ο τρόπος. Η πόλη καθαριζόταν αποσπασματικά, σχεδόν αμυντικά θα έλεγα. Τι κάναμε; Είπαμε ότι θα ανατρέψουμε το μοντέλο λειτουργίας. Θα καθαρίζουμε την πόλη συνολικά, ότι περνάμε στην επίθεση. Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως ακολουθούμε τον δρόμο των μεγάλων επιχειρήσεων καθαριότητας και φροντίδας. Τι γινόταν έως σήμερα σε μια πλατεία, για παράδειγμα; Τη μία μέρα περνούσαν οι άνθρωποι της καθαριότητας και σκούπιζαν, ύστερα από έναν μήνα πήγαινε το ηλεκτρολογικό και επισκεύαζε τον φωτισμό, και έπειτα από εβδομάδες περνούσε η Υπηρεσία Πρασίνου. Σήμερα, σε μια επιχείρηση, όλες οι Υπηρεσίες παρεμβαίνουν παράλληλα. Δηλαδή η πλατεία πλένεται με καυτό νερό, φροντίζεται το πράσινό της, επισκευάζεται ο εξοπλισμός της, επιδιορθώνεται ο φωτισμός της, παράλληλα, σαρωτικά.

Τέτοιες επιχειρήσεις γίνονται για πρώτη φορά στην Αθήνα και είναι καθημερινές, γίνονται κάθε φορά και σε διαφορετικό σημείο της πόλης. Και ξεκινήσαμε τις «Κυριακές της καθαριότητας», που έγιναν θεσμός. Κάθε εβδομάδα δεκάδες εργαζόμενοι στην καθαριότητα σαρώνουν μια ολόκληρη περιοχή σε κάθε Δημοτική Κοινότητα. Μέχρι σήμερα έχουν γίνει 38 τέτοιες επιχειρήσεις και δεν σταματούν ποτέ. Μόλις κλείσει ο κύκλος, ανοίγει ένας καινούργιος. Το βασικό χαρακτηριστικό αυτών των επιχειρήσεων είναι ότι όλοι οι δημόσιοι χώροι πλένονται, σφουγγαρίζονται και απολυμαίνονται.

Τέτοιας κλίμακας επιχειρήσεις γίνονται για πρώτη φορά για να κλείσουν και μία άλλη πληγή της Αθήνας: το κακόγουστο γκράφιτι, τη μουντζούρα. Η Ερμού, η Σταδίου, τα Αναφιώτικα, ένα μεγάλο μέρος της Πατησίων, έχουν ήδη καθαρίσει από τις επιχειρήσεις αντι-γκράφιτι. Και εδώ πρόκειται για μία από τις δράσεις που γίνονται με τη συμμετοχή του προγράμματος «Υιοθέτησε την πόλη σου». Με το πρόγραμμα καταφέραμε να απαλλάξουμε από τη μιζέρια τοίχους, κολόνες, ρολά καταστημάτων και μεγάλες επιφάνειες. Παράλληλα, όμως, δίνουμε χώρο στην τέχνη των μεγάλων επιφανειών. Ήδη έχουμε ξεκινήσει, οργανωμένα, να διαθέτουμε χώρους που φιλοξενούν τέτοια έργα, που με τη σειρά τους δίνουν φως και χρώμα σε γωνιές της πόλης. Όλα αυτά γίνονται δίνοντας και στους εργαζομένους στην καθαριότητα και τον εξοπλισμό για να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους. Έχουμε καταφέρει να ανανεώσουμε ένα πολύ μεγάλο μέρος του εξοπλισμού μας με σύγχρονα μηχανήματα, που μας έχουν επιτρέψει να είμαστε ακόμη πιο αποτελεσματικοί.

Όλα δείχνουν ότι οι ημέρες που έρχονται είναι πολύ δύσκολες για την επιχειρηματικότητα. Τι κάνετε για τις επιχειρήσεις της Αθήνας;

Το πλαίσιο στο οποίο μπορεί να κινηθεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση σε σχέση με αυτό το τεράστιο πρόβλημα δεν είναι μεγάλο. Όμως, δεν το βάζουμε κάτω. Μπορέσαμε να ενεργοποιήσουμε ένα πρόγραμμα στήριξης των επιχειρήσεών μας, ύψους 40 εκατ. ευρώ. Ένα πρόγραμμα που χρηματοδοτείται από ευρωπαϊκούς πόρους και πηγαίνει στις επιχειρήσεις της πόλης με πολλούς τρόπους για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, της καινοτομίας. Και έχει σημασία να πούμε ότι τις δράσεις αυτού του προγράμματος τις συναποφασίσαμε με τους φορείς και τους εκπροσώπους των επιχειρήσεων της Αθήνας. Δεν κλειστήκαμε σε ένα γραφείο και αποφασίσαμε, αλλά σχεδιάσαμε όλοι μαζί και στοχεύσαμε στις πραγματικές ανάγκες της αγοράς. Και θα είμαστε εδώ γιατί οι επιχειρήσεις και οι επαγγελματίες της Αθήνας είναι η ανάσα μας, είναι κομμάτι μας, και πρέπει να σταθούμε όλοι από την ίδια πλευρά.

Χρησιμοποιούν οι πολίτες τις ψηφιακές υπηρεσίες που λειτουργούν στην πλατφόρμα του Δήμου της Αθήνας;

Μπορώ να πω ότι αυτό είναι ένα στοίχημα που ήδη έχουμε κερδίσει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουμε ολοκληρώσει τη δουλειά μας. Είναι το στοίχημα για την αλλαγή της φιλοσοφίας με την οποία λειτουργεί ο δήμος, της κουλτούρας με την οποία οι πολίτες χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες του, αλλά και για το αποτέλεσμα που έχουμε μέχρι σήμερα. Η αλήθεια είναι ότι η πανδημία μάς έσπρωξε να κάνουμε περισσότερη δουλειά σε μικρότερο χρόνο, αλλά η στρατηγική μας δεν ήταν να εξυπηρετήσουμε τις ανάγκες της περιόδου. Ο στόχος είναι ακόμη μπροστά μας για τον πλήρη ψηφιακό μετασχηματισμό.

Χαίρομαι ιδιαίτερα, γιατί από τα στοιχεία που καταγράφουμε φαίνεται ότι οι πολίτες δεν χρησιμοποίησαν τις 70 ψηφιακές υπηρεσίες μας μόνο για να προστατευτούν από την πανδημία. Έχουν εξοικειωθεί με την πρακτική αυτή και την υιοθετούν και για το μέλλον. Αρκεί να σας πω ότι περισσότεροι από 100.000 πολίτες έχουν χρησιμοποιήσει αυτές τις υπηρεσίες. Όμως, σας λέω εντίμως ότι στόχος δεν είναι οι αριθμοί. Είναι αυτό για το οποίο δεσμευτήκαμε πριν αναλάβουμε τα καθήκοντά μας: ο «Πολιτισμός της Καθημερινότητας». Η Αθήνα σήμερα δεν έχει ανάγκη τα μεγάλα και επιβλητικά έργα. Η Αθήνα είναι οι άνθρωποί της και οι άνθρωποι αυτής της πόλης έχουν ανάγκη να ανακτήσουν την ποιότητα ζωής στην καθημερινότητά τους. Να ζουν σε μια καθαρή και φωτεινή γειτονιά, να αναπνέουν στον δημόσιο χώρο που τους ανήκει, να εξυπηρετούνται γρήγορα και αποτελεσματικά από τον δήμο και να αλλάξει η σχέση τους μαζί του. Αυτή είναι η επιδίωξη, να προχωρήσουμε στις αλλαγές που χρειάζεται η πρωτεύουσα και να το κάνουμε όλοι μαζί. Να συμμετέχουμε όλοι στη δημιουργία της Αθήνας που θέλουμε να παραδώσουμε στα παιδιά μας.

*Όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα kedenews

The post Κώστας Μπακογιάννης: «Κλείνουμε μέρα με τη μέρα τις πληγές της Αθήνας» appeared first on kyvernisi.com.

 Της Μαύρας Σαραντοπούλου

–Αγαπητέ κύριε Γαβρόγλου, η κατάσταση της πανδημίας επέφερε νέες ανάγκες και στον τομέα της παιδείας. Πως αξιολογείτε την διαχείριση της κατάστασης από το υπουργείο Παιδείας;

Τα σχολεία ανοίξανε όπως κλείσανε τον περασμένο Μάρτιο. Ξανακλείσανε και ξανάνοιξαν χωρίς να έχουν παρθεί κάποια, έστω, μέτρα. Σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, υπήρξαν συγκεκριμένα μέτρα που πάρθηκαν για την προστασία των μαθητών και των εκπαιδευτικών: μείωση αριθμού μαθητών ανά τάξη (σε εμάς αυξήθηκαν), πλαστικά διαχωριστικά, αναμορφωμένο πρόγραμμα με λιγότερες ώρες μαθημάτων, και, βέβαια, γενναία αύξηση της χρηματοδότησης (σε εμάς μειώθηκε). Εδώ το μόνο που έγινε, είναι να καμαρώνει η Υπουργός ότι όλα λειτούργησαν άψογα, κάτι που όλοι γνωρίζουμε ότι δεν έγινε. Η αποτελεσματικότητα της τηλεκπαίδευσης αφέθηκε στην επινοητικότητα των εκπαιδευτικών οι οποίοι συνέχισαν αυτήν την τόσο κουραστική αλλά και εκπαιδευτικά περίπλοκη διαδικασία χωρίς εφόδια.

Ταυτόχρονα και με αφορμή το σοκ, την κούραση και την αβεβαιότητα που έχουν οι πολίτες, η Κυβέρνηση ψηφίζει ρυθμίσεις οι οποίες είναι και προδήλως αντισυνταγματικές: εξίσωση των πτυχίων των Κολλεγίων με αυτά των δημόσιων Πανεπιστημίων, υποχρεωτική εγγραφή όσων έχουν πτυχία Κολλεγίων στα επιμελητήρια, πανεπιστημιακή αστυνομία υπό την εποπτεία του Υπουργείου ΠΡΟΠΟ, παρακολούθηση των διδασκόντων μέσα από τα control rooms, δραματική μείωση των εισακτέων μέσα από ένα σύστημα που δεν έχει διαμορφωθεί με ακαδημαϊκά κριτήρια.

-Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε από την πρώτη στιγμή την πρόσληψη πρόσθετου εκπαιδευτικού προσωπικού, έτσι ώστε να «σπάσουν»  τα τμήματα, να αποφευχθεί ο συνωστισμός και να συνεχιστούν τα μαθήματα. Η κυβέρνηση ωστόσο δεν ακολούθησε αυτό τον δρόμο. Για ποιο λόγο εκτιμάτε;

Είναι ακόμη χειρότερο: δεν έκανε καν μία προσπάθεια να φανεί ότι έχει κάποια ευαισθησία ως προς τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες. Όλοι οι επιστήμονες σε όλα τα μέρη του κόσμου επιμένουν πως μέχρι να δούμε τις θετικές επιπτώσεις των εμβολίων, θα πρέπει να κρατάμε αποστάσεις, να φοράμε μάσκες και να ακολουθούμε κανόνες προσωπικής και δημόσιας καθαριότητας και να ενισχύουμε το προσωπικό των δομών υγείας. Το ρεζίλι με τις μάσκες το είδαμε. Οι πολίτες –από τα παιδιά στις τάξεις μέχρι τους εργαζόμενους που κινούνται με τα ΜΜΜ– και να θέλουν δεν μπορούν να κρατήσουν αποστάσεις. Προσωπικό καθαρισμού προσλήφθηκε κυριολεκτικά με το σταγονόμετρο. Το ίδιο και χειρότερα με το τις προσλήψεις προσωπικού υγείας. Ρωτάτε για ποιο λόγο τα κάνει αυτά; Πολλοί είναι οι λόγοι. Ανικανότητα, αναλγησία και εμμονή στην απαξίωση του δημοσίου. Ξέρετε, αν δεν πιστεύεις πως η ενίσχυση των δημόσιων φορέων όπως τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και οι δομές υγείας, αποτελεί τον μόνον τρόπο να αντιμετωπίσεις άμεσα ή μελλοντικά τις όποιες κοινωνικές κρίσεις, τότε όταν μία κρίση θα έχει χτυπήσει την πόρτα, δεν έχεις κανέναν τρόπο να προστατευτείς. Και το μόνο που κάνεις είναι να ενισχύσεις το επικοινωνιακό σου προφίλ και να βοηθήσεις με κρατικά χρήματα τις δομές που ανήκουν σε ιδιώτες. Και να δίνεις αλόγιστα χρήματα σε ΜΜΕ για να σε προβάλουν και να αποσιωπούν τον αντίπαλο. Είμαστε, λοιπόν, σε αυτήν την τραγική κατάσταση.

-Αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση: Φέτος το υπουργείο εισήγαγε πολλές αλλαγές, από την τριτοβάθμια εκπαίδευση, μέχρι και την ισοτιμία των πτυχίων των κολλεγίων με του δημόσιου πανεπιστημίου. Ως πρώην υπουργός και κυρίως ως καθηγητής, τι έχετε να πείτε για αυτές τις αλλαγές;

Είναι σαφές ότι η ισοτιμία των πτυχίων των Κολλεγίων με αυτά του δημόσιου Πανεπιστημίου και η ρύθμιση για εγγραφή στα Επιμελητήρια με πτυχίο Κολλεγίου είναι αντισυνταγματικές ρυθμίσεις και θα ακυρωθούν από το ΣτΕ. Δεν το γνωρίζει αυτό η Υπουργός; Προφανώς και ναι. Αλλά επειδή οι διαδικασίες στο ΣτΕ είναι χρονοβόρες, η Υπουργός θέλει να δείξει σε όλους τους τόνους πως η πολιτική της κυβέρνησης είναι υπέρ του ιδιωτικού και όχι υπέρ του δημοσίου. Πώς αλλιώς εξηγείται και ο αποκλεισμός τουλάχιστον 20,000 νέων φοιτητών από τα Πανεπιστήμια με τον νέο τρόπο εισαγωγής; Που θα πάνε αυτά τα παιδιά; Στα ΙΕΚ ή στα Κολλέγια, προφανώς. Και, βέβαια, τα πανεπιστημιακά τμήματα που θα πληγούν περισσότερο από τα υπόλοιπα είναι εκεί στα οποία θέλουν να φοιτήσουν οι νέοι χωρίς να υπάρχουν σαφείς επαγγελματικές προοπτικές. Γνωρίζουμε από μελέτες μας ότι τα τελευταία χρόνια ένα μέρος της νεολαίας δεν στρέφεται μόνον σε Τμήματα με πολύ καλά προσδιορισμένη επαγγελματική προοπτική, αλλά αυξάνει και το ποσοστό όσων θέλουν να σπουδάσουν κάτι που τους ενδιαφέρει και μετά να σκεφτούν τι θα κάνουν ως προς τα επαγγελματικά τους. Τα αδιέξοδα που βιώνουν οι νέες και οι νέοι ενός πολιτικού και οικονομικού συστήματος που ολοένα τους προσφέρει λιγότερα και το οποίο δεν έχει να κάνει τίποτα για να ικανοποιήσει τα ιδανικά τους, οδηγεί όλο και περισσότερους νέους σε γνωστικές περιοχές μέσα από τις οποίες ελπίζουν να βρουν απαντήσεις στα προβλήματα που αντικρύζουν. Αυτές τις δυνατότητες θέλει να περιορίσει η Κυβέρνηση.

Και κάτι ιδιαίτερα σοβαρό: οι βάσεις εισαγωγής στην Ελλάδα καθορίζονται εν πολλοίς από την γεωγραφία και όχι από την ποιότητα των Τμημάτων. Άρα τα Ιδρύματα που θα πληγούν περισσότερο θα είναι τα ακριτικά: Ιόνιο, Δυτική Μακεδονία, Θράκη, Αιγαίο. Θα πληγούν, δηλαδή, τα ΑΕΙ ή ίδρυση και λειτουργία των οποίων εξυπηρετεί και εθνικούς σκοπούς.

 -Αστυνομία στα πανεπιστήμια. Ένα πολύ μεγάλο ζήτημα που έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων τόσο στην ακαδημαϊκή κοινότητα αλλά και γενικότερα στην κοινωνία. Ανάγκη ή ευκαιρία για περαιτέρω καταστολή;

Αναρωτήθηκαν οι καλοπροαίρετοι πολίτες γιατί δεν υπάρχει πουθενά στην Ευρώπη το καθεστώς που θέλει να καθιερώσει η Κυβέρνηση στην Ελλάδα; Ο λόγος είναι ότι σε όλα τα Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια υπάρχουν επαρκείς δομές φύλαξης που ανήκουν στα Πανεπιστήμια όπως και ένα σύνολο άλλων μέτρων για να εξασφαλιστεί η ειρήνη στους πανεπιστημιακούς χώρους. Εδώ σε εμάς η αστυνομική παρουσία προβάλλεται ως η λύση για κάθε πρόβλημα. Είμαστε η χώρα με τους περισσότερους αστυνομικούς ανά 100,000 κατοίκους σε όλην την Ευρώπη. Έχετε δει εσείς κάποια βελτίωση στα προβλήματα για τα οποία υποτίθεται ότι προσλαμβάνονται τόσοι πολλοί αστυνομικοί;

 -Ποια η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για τον τομέα της παιδείας στη χώρα μας;

Θα μπορούσα να συνεχίζω για πολλή ώρα! Όσο είμασταν στην κυβέρνηση προχωρήσαμε σε εμβληματικές μεταρρυθμίσεις όπως η υποχρεωτική δίχρονη προσχολική εκπαίδευση και η νέα δομή των Πανεπιστημίων με τις συνέργειες των ΤΕΙ, τα Πανεπιστημιακά Ερευνητικά Κέντρα. Αλλάξαμε τη δομή της Γ Λυκείου όπου διδάσκονται λίγα μαθήματα σε πολλές ώρες και αναβαθμίσαμε τις διαδικασίες απόκτησης του απολυτηρίου.

Ως προς τη συγκυρία τώρα με τον νέο νόμο για τα Πανεπιστήμια, η δική μας κυβέρνηση θα προχωρήσει στις εξής ρυθμίσεις τις οποίες έχουμε κοστολογήσει;

• Κατάργηση των διατάξεων για την πανεπιστημιακή αστυνομία, ενίσχυση των δομών φύλαξης που ήδη υπάρχουν στα Πανεπιστήμια.
• Κατάργηση της ελάχιστης βάσης εισαγωγής, επαναφορά του δικού μας συστήματος Λυκείου με αναβαθμισμένο το απολυτήριο του Λυκείου.
• Προκήρυξη κάθε χρόνο των θέσεων καθηγητών Πανεπιστημίων που συνταξιοδοτούνται
• Σε μία τριετία επιπλέον δημιουργία και διορισμός 2000 θέσεων καθηγητών Πανεπιστημίου.
• Σε 4 χρόνια χρηματοδότηση των ΑΕΙ να φτάσει τον μέσο όρο της ΕΕ
• Λειτουργία των Διετών Προγραμμάτων Σπουδών στα Πανεπιστήμια για αποφοίτους των ΕΠΑΛ.
• Δημιουργία δομών μελέτης και ενίσχυσης των φοιτητών που έχουν υπερβεί τον χρόνο αποφοίτησης
• Τα Πειθαρχικά Συμβούλια να ρυθμίζονται με τους εσωτερικούς κανονισμούς λειτουργίας των Πανεπιστημίων.

The post Κώστας Γαβρόγλου: Αντισυνταγματική η ισοτιμία των πτυχίων των Κολλεγίων με αυτά του δημόσιου Πανεπιστημίου appeared first on kyvernisi.com.

Για τις εξελίξεις και τα αποτελέσματα της πανδημίας στη ζωή των Ελλήνων πολιτών και την οικονομία, την κυβερνητική πολιτική αλλά και την αξιωματική αντιπολίτευση, κάνει λόγο αποκλειστικά στην KEDENEWS.GR, βουλευτής Αρκαδίας του Κινήματος Αλλαγής, Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.

-Αγαπητέ κύριε Κωνσταντινόπουλε, είμαστε σε ένα κομβικό σημείο για την οικονομία της χώρας, μιας και όπως όλα δείχνουν σε λίγο καιρό θα προχωρήσουμε σε άρση του lockdown. Πιστεύετε ότι η ελληνική οικονομία θα καταφέρει να ανακάμψει γρήγορα;

Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν! Ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε κάποτε «θα ακυρώσω το μνημόνιο με ένα νόμο και ένα άρθρο». Δυστυχώς ούτε τα μνημόνια, ούτε ο COVID-19 ακυρώνονται με ένα άρθρο και ένα νόμο. H Ευρώπη πλήττεται από το 3^ο κύμα πανδημίας και η επιλογή τι θα ανοίξει και τι θα κλείσει είναι δύσκολη. Ακόμη πιο δύσκολη είναι η παράδοση μεγάλων ποσοτήτων εμβολίων. Πιστεύω όμως ότι από τον Ιούνιο θα αλλάξουν τα δεδομένα. Έχουμε καταθέσει στη Βουλή μια κοστολογημένη, ολοκληρωμένη πρόταση για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Δυστυχώς τα περισσότερα Μ.Μ.Ε. δεν ασχολούνται με τις προτάσεις, αλλά με τα εσωκομματικά μας.

-Εδώ και ένα χρόνο βιώνουμε μία πρωτόγνωρη κατάσταση με την πανδημία του Covid-19. Πιστεύετε πως η κυβέρνηση θα μπορούσε να διαχειριστεί αλλιώς την κατάσταση;

Είναι μια δύσκολη εξίσωση. Η κοινωνία είναι σε σύγχυση σχετικά με τα μέτρα που ισχύουν. Θα πρέπει η Κυβέρνηση να στηρίζει, όχι a la carte, τις αποφάσεις της ομάδας ειδικών, αλλά σταθερά και διαχρονικά όπως κάνουμε εμείς στο Κίνημα Αλλαγής.

Η προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή, με την επίκαιρη επερώτηση που καταθέσαμε ως Κίνημα Αλλαγής, αποτέλεσε ένα παράδειγμα ουσιαστικής αντιπολίτευσης. Ένα μόνο δείγμα της κριτικής που ασκούμε, μια κοστολογημένη και ολοκληρωμένη πρόταση. Ακούσατε τίποτα από τα ΜΜΕ; ΟΧΙ. Εύχομαι οι πολίτες, να παρακολούθησαν τον διάλογο από το Κανάλι της Βουλής!

– Σήμερα έχουμε μεγάλες αντιδράσεις για δύο κυβερνητικές παρεμβάσεις. Η μία έχει να κάνει με τις αλλαγές στην εκπαίδευση και ιδιαίτερα στην τριτοβάθμια με την αστυνομία των πανεπιστημίων και η άλλη με το σχέδιο δράσης για τις διαδηλώσεις. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Το Κίνημα Αλλαγής έλαβε σήμερα την πρωτοβουλία να καταθέσει ολοκληρωμένη Πρόταση Νόμου με σκοπό την αποτελεσματική φύλαξη και προστασία των χώρων των ΑΕΙ, των πανεπιστημιακών υποδομών και εγκαταστάσεων, με παράλληλη διαφύλαξη της ελεύθερης και απρόσκοπτης διαβίωσης και εργασίας του διδακτικού προσωπικού, των φοιτητών και εργαζομένων και τη διασφάλιση της ακαδημαϊκής ελευθερίας.

Ως προς την απαγόρευση της διαδήλωσης: Το αρχικό σχέδιο προέβλεπε απαγόρευση από την αστυνομική αρχή μόνον με απλή γνώμη του δημάρχου. Μετά από δική μας πρόταση, προβλέπεται πλέον η σύμφωνη γνώμη του προέδρου Πρωτοδικών.

Ως προς τη διάλυση μίας εν εξελίξει συνάθροισης: Στην αρχική μορφή του νομοσχεδίου αρκούσε η απόφαση της αστυνομικής αρχής. Μετά από δική μας πρόταση, προστέθηκε και η «σύμφωνη γνώμη του παριστάμενου εισαγγελέα Πρωτοδικών».

Σχετικά με την προχθεσινή διαδήλωση, για την αστυνομία στα Πανεπιστήμια, είδαμε μια εικόνα που χαρακτηρίζεται ως προκλητική. Εν μέσω πανδημίας να διαδηλώνουν πρωτοκλασάτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, είναι υποκρισία…

– Πολλοί υποστηρίζουν πως για να επέλθει πολιτική σταθερότητα στη χώρα θα πρέπει να υπάρξει και να κυβερνήσει μία μεγάλη κεντροαριστερή παράταξη. Μάλιστα κάποιοι από το ΚΙΝΑΛ, ρίχνουν γέφυρες στον ΣΥΡΙΖΑ για την υλοποίηση αυτής της ιδέας. Πως το αξιολογείτε βάση της πολυετούς πολιτικής σας εμπειρίας;

Η μόνη προοδευτική παράταξη που χρειάζεται ο τόπος, είναι το ΠΑΣΟΚ. Θα πορευτούμε ενωμένοι και αυτόνομοι. Το φθινόπωρο θα έχουμε διαδικασίες. Εκεί καλούμε όλον τον κόσμο να συμμετέχει σε μια δημιουργική διαδικασία. Για να είναι κάποιος προοδευτικός δεν πρέπει να μένει στα λόγια, αλλά να κάνει πράξεις.

Όποιοι πιστεύουν ότι μείναμε στα «πέτρινα» χρόνια του ΠΑΣΟΚ για να διαπραγματευτούμε μια καρέκλα, κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια. Το ηθικό πλεονέκτημα είναι το παράδειγμά μας και όχι τα λόγια μας. Οι διαδικασίες του φθινοπώρου θα είναι η αρχή για το μέλλον της παράταξης.

Οι γέφυρες με τους πολίτες θα στηθούν το φθινόπωρο, στις διαδικασίες εκλογής της ηγεσίας.

Χτυπήματα:

–Πιστεύω όμως ότι από τον Ιούνιο θα αλλάξουν τα δεδομένα. Έχουμε καταθέσει στη Βουλή μια κοστολογημένη, ολοκληρωμένη πρόταση για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις.

-Η μόνη προοδευτική παράταξη που χρειάζεται ο τόπος, είναι το ΠΑΣΟΚ. Θα πορευτούμε ενωμένοι και αυτόνομοι. Το φθινόπωρο θα έχουμε διαδικασίες. Εκεί καλούμε όλον τον κόσμο να συμμετέχει σε μια δημιουργική διαδικασία.

– Όποιοι πιστεύουν ότι μείναμε στα «πέτρινα» χρόνια του ΠΑΣΟΚ για να διαπραγματευτούμε μια καρέκλα, κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια.

The post Κωνσταντινόπουλος: Η μόνη προοδευτική παράταξη που χρειάζεται ο τόπος, είναι το ΠΑΣΟΚ appeared first on kyvernisi.com.

Συνέντευξη στους Διονύση Γκουτζουρή – Μαύρα Σαραντοπούλου

Από τη θέση του αντιπροέδρου της Βουλής και με εμπειρία, θέλω να ρωτήσω, σε ένα γενικό πλαίσιο, πώς θα χαρακτηρίζατε τον κοινοβουλευτισμό των ημερών μας στην Ελλάδα;

Αναμφισβήτητα, έχουν αλλάξει πολλά από το 1990 που εκλέχθηκα για πρώτη φορά βουλευτής. Ένα από τα πιο βασικά στοιχεία που υπήρχαν εκείνη την εποχή ήταν ο σεβασμός στα όρια του δέους, που ένιωθες βλέποντας ή και συνομιλώντας με τεράστιες πολιτικές προσωπικότητες, όπως ο πολιτικός μου πατέρας Ευάγγελος Αβέρωφ, ο Θανάσης Κανελλόπουλος, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Μιλτιάδης Έβερτ, o Αντώνης Σαμαράς, o Ανδρέας Παπανδρέου, ο Χαρίλαος Φλωράκης κ.ά. Μετά από τρεις δεκαετίες, λοιπόν, η μεγάλη διαφορά που έχω διαπιστώσει με την κατάσταση στο σημερινό Κοινοβούλιο είναι ότι -κυρίως- οι νέοι βουλευτές δεν αφιερώνουν τον χρόνο και την παρουσία που απαιτείται στην αίθουσα της Ολομέλειας της Βουλής. Αυτό είναι το μεγάλο σχολείο για κάθε νέο βουλευτή. Θυμάμαι, χαρακτηριστικά, τον εαυτό μου όταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με όρισε τρίτο κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο στην κυβέρνησή του. Αισθανόμουν σαν «χαμένος στο Διάστημα».

Τότε με πήρε από το χέρι ο Θανάσης Κανελλόπουλος και μου είπε: «Μικρέ, μη φοβάσαι. Θα έρχεσαι καθημερινά στις συνεδριάσεις και θα τις παρακολουθείς από το πρωί μέχρι το βράδυ. Παράλληλα, θα πηγαίνεις στη Βιβλιοθήκη της Βουλής και θα διαβάζεις ομιλίες παλαιότερων πολιτικών. Έτσι θα μάθεις…». Σήμερα, μετά από 30 χρόνια, συνεχίζω να ακολουθώ πιστά ακόμη αυτές τις συμβουλές. Είναι κάτι, όμως, που δεν βλέπω να το κάνουν οι νεότεροι. Αρκετές φορές ως πρόεδρος έχω «χτυπήσει το καμπανάκι» όταν αντικρίζω σχεδόν άδεια την αίθουσα του Κοινοβουλίου. Η συγκεκριμένη εικόνα με ενοχλεί.

Κεφάλαιο «Χρυσή Αυγή»: Τι είναι αυτό που τρομάζει περισσότερο; Η άσκηση βίας ή η επιλογή της ως μονόδρομος σε ένα οικονομικοπολιτικό αδιέξοδο;

Εξαρχής θεωρούσα πως η Χρυσή Αυγή θα κατέληγε εκεί που έφθασε τώρα. Ήταν η φυσιολογική κατάληξη, αφού απλώς εισέπραττε ένα σημαντικό κομμάτι από τη δυσαρέσκεια του ελληνικού λαού λόγω των μνημονίων – στα οποία μας έβαλε ο αλήστου μνήμης πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου εκείνη την αξέχαστη μέρα στο Καστελλόριζο και επιβλήθηκαν επί μία δεκαετία στη χώρα μας. Ήταν η μάσκα της για να κρύβει το αποτρόπαιο φασιστικό πρόσωπό της.

Όταν λοιπόν αποκαλύφθηκε, ο κόσμος κατάλαβε και την καταδίκασε. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, πάντως, ότι η Χρυσή Αυγή ψηφίστηκε από 500.000 Έλληνες, κι αν δεν υπήρχε η δολοφονία Φύσσα, δεν αποκλείεται να διεκδικούσε μεγαλύτερο κομμάτι από την εκλογική πίτα. Εδώ, θα πρέπει να τονιστούν, λοιπόν, οι ευθύνες των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου, που «έστειλαν» μισό εκατομμύριο συμπολίτες μας στην αγκαλιά του ναζιστικού μορφώματος. Γιατί σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να δεχθώ πως υπήρξαν 500.000 Έλληνες που ταυτίστηκαν με τις αρχές του ναζισμού. Με δύο κουβέντες, λοιπόν: Ακόμη και η χειρότερη Δημοκρατία είναι προτιμότερη και καλύτερη από τον φασισμό.

Σε συνέχεια της παραπάνω ερώτησης, το πολιτικό μας σύστημα έχει δικλίδες ασφαλείας απέναντι σε τέτοιου είδους, ναζιστικού τύπου μορφώματα; Κι αν όχι, δεν θα έπρεπε να αναπτύξει;

Ο κόσμος αργά ή γρήγορα καταλαβαίνει και ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος. Αυτό είναι και το πλεονέκτημα της Δημοκρατίας. Η μοναδική δικλίδα ασφαλείας είναι να μην υποτιμάς τον πολίτη. Να ενδιαφέρεσαι και να λύνεις τα προβλήματά του. Να του κάνεις καλύτερη τη ζωή, να του δίνεις ελπίδα στο μέλλον. Κακά τα ψέματα.

Τα τελευταία χρόνια, από τη μέρα που άρχισαν να εφαρμόζονται τα μνημόνια, οι Έλληνες ένιωσαν προδομένοι. Δέχθηκαν σκληρή κριτική ότι «είναι τεμπέληδες» από τους υποτιθέμενους εταίρους μας, είδαν την πατρίδα τους να μετατρέπεται σε «χωματερή» με αφορμή το μεταναστευτικό πρόβλημα και εσχάτως να αντιμετωπίζει μόνη τις συνεχείς προκλήσεις της Τουρκίας. Δεν πρέπει, λοιπόν, να υπάρχουν κενά που θα επιτρέπουν όχι μόνο σε φασιστικά μορφώματα, αλλά και γενικά σε οτιδήποτε ακραίο, να «μολύνει» τη Δημοκρατία μας.

Κεφάλαιο «ελληνοτουρκικά»: Ήρθε η ώρα μιας πιο αποφασιστικής στάσης της χώρας μας απέναντι στις επεκτατικές βλέψεις της γείτονος, ή μιας πιο διαλλακτικής θέσης που θα συμπεριλαμβάνει διαπραγματεύσεις επί των κοιτασμάτων του Αιγαίου;

Πιστεύω ότι το δίκαιο πάντα επικρατεί του άδικου. Και το Διεθνές Δίκαιο είναι με το μέρος μας κι όχι με των Τούρκων. Η Ελλάδα και η κυβέρνηση δεν επιθυμούν θερμό επεισόδιο με τη γείτονα. Δεν πρέπει όμως σε καμία περίπτωση να κάνουμε υποχωρήσεις «α λα Ίμια» (εποχή Σημίτη), τότε που φυσούσε δυνατά και ο αέρας έπαιρνε την ελληνική σημαία… Για μένα το μείζον ζήτημα είναι ότι οι υποτιθέμενοι «σύμμαχοι και εταίροι» μας, τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει να βάλουν τον κ. Ερντογάν στη γωνία.

Να παραμερίσουν τα οικονομικά τους συμφέροντα -ορθώς ο πρωθυπουργός έθεσε το θέμα του εμπάργκο όπλων από Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, αφού ξεμπροστιάστηκαν- και να αναλογιστούν ότι αν δεν σταματήσουν «εδώ και τώρα» τις παράνομες διεκδικήσεις των Τούρκων, σύντομα θα τους ξαναβρούν μπροστά τους κάπου αλλού. Ο Τούρκος έτσι έχει μάθει: να αρπάζει ό,τι λεηλατείται…

Τελικά, η Τουρκία έχει παραβιάσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας στο Αιγαίο;

Παραμένω πιστός στο δόγμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, το οποίο καμία κυβέρνηση και κανένας πρωθυπουργός αλλά και κανένα δημοκρατικό κόμμα ουδέποτε αμφισβήτησε. Δηλαδή: Κάθε νησί της Ελλάδος έχει την υφαλοκρηπίδα του αλλά και τις θαλάσσιες ζώνες, που απορρέουν απ’ αυτές. Όσον αφορά στα 12 μίλια, είναι αποκλειστικό και αναφαίρετο δικαίωμα, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, η επέκταση των 6 μιλίων στα 12. Ήδη η κυβέρνηση το έκανε πράξη μερικώς, επεκτείνοντας τα 12 μίλια στο Ιόνιο και στην Κρήτη. Οποιαδήποτε άλλη θέση, που είτε αμέσως είτε εμμέσως αμφισβητεί το διαχρονικό αυτό δικαίωμά μας, εκφράζει μόνο εκείνους που την υποστηρίζουν. Και σίγουρα δεν είναι η εθνική μας θέση…

Υπάρχουν κόκκινες γραμμές από την κυβέρνηση; Κι αν ναι, πού μπαίνει ο πήχυς;
Μία πρέπει να είναι η κόκκινη γραμμή: Είναι αδιαπραγμάτευτη η παραβίαση της εθνικής μας ακεραιότητας. Εδαφικής ή θαλάσσιας. Η Ελλάδα δεν έχει επεκτατικές βλέψεις, επιδιώκει την ειρήνη με τους γείτονες της αλλά θα πρέπει να κάνει όσο πιο ξεκάθαρο μπορεί προς πάσα κατεύθυνση, ότι όποιος δεν σέβεται τα αναγνωρισμένα νόμιμα δίκαια της, θα το πληρώσει ακριβά. Και βέβαια, οι «σύμμαχοι και εταίροι» της να μη ξεχνούν ποτέ, ότι η χώρα μας είναι το ύστατο σύνορο της Ευρώπης, κι οποιαδήποτε επιχείρηση παραβίασής του αποτελεί και παραβίαση των δικών τους συνόρων…

Η κοινοβουλευτική σας διαδρομή σας έχει καταγράψει ως έναν μετριοπαθή αλλά συνεπή δεξιό πολιτικό, ιδιαίτερα αγαπητό, όχι μόνο στο κομματικό σας ακροατήριο, αλλά και στους πολιτικούς σας αντιπάλους. Οραματίζεστε διαφορετικά την πολιτική αντιπαράθεση στη χώρα;
Οραματίζομαι και ελπίζω σε πολιτικές αντιπαραθέσεις όπως αυτές που συνάντησα διαβάζοντας παλιά πρακτικά από συζητήσεις στη Βουλή. Αντιπαραθέσεις, που δεν περιλάμβαναν ύβρεις, έλειπαν οι προσωπικές αναφορές, με την κάθε πλευρά να υπερασπίζεται τις ιδεολογικές και πολιτικές θέσεις της, σεβόμενη τις αντίστοιχες θέσεις του αντιπάλου της. Πρόσφατα διάβασα πρακτικά, όπου για ένα συγκεκριμένο θέμα είχαν αγορεύσει ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος και ο Ηλίας Ηλιού. Επρόκειτο, κυριολεκτικά, για διδακτορικές διατριβές.

Σκληρή ιδεολογική αντιπαράθεση αλλά κανένας εκ των δύο δεν «πάτησε τις κόκκινες γραμμές» του αλληλοσεβασμού και της αξιοπρέπειας. Ακόμη και οι ιδιαίτερα σκληρές αντιπαραθέσεις μεταξύ των Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και Ανδρέα Παπανδρέου κινείτο σε ένα άλλο επίπεδο απ’ αυτό, που συναντάμε σήμερα. Αυτόν τον δρόμο προσπαθώ να ακολουθήσω από το 1990 ως σήμερα, τόσο εντός του κόμματος μου, όσο και απέναντι των πολιτικών μου αντιπάλων. Και ίσως είναι το «μυστικό» της συμπάθειας και του σεβασμού που χαίρω από τη συντριπτική πλειονότητα των συναδέλφων μου.

The post ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Νικήτας Κακλαμάνης: Η χειρότερη Δημοκρατία είναι προτιμότερη και καλύτερη από τον φασισμό appeared first on kyvernisi.com.